|
درد بسیار، مداوا گریه آمد و دید کنارش پر نیست -- تا چهل سال خدا ناله زدم
-- سلام الله علی العطشان حسین میبینی تنهامو میبینم پیرهنت نیست که که بندازم به روی تو سلام الله علی العطشان صدا زد خواهری مظطر چرا بین دو نهر آب فدای قلب بی تابت سلام الله علی العطشان -- دوباره حال قلبم و نگات عوض کرد
من و صدا بزن بده راهو نشونم همش میگم هرچی بشه امام رضا هست
آقام آقام آقام یا رضا -- حسین جان ای آبروی دو عالم نگین سلیمان به حلقه ی خاتم نگین سلیمان به حلقه ی خاتم خداحافظ ای برادر زینب به خون غلطان در برابر زینب
برادر جان بی تو در دل صحرا شده تنها خواهرت گل زهرا ز زخم تنت روی ریگ بیابان به اشک دل و سوز آه یتیمان خدایا از این غم چه چاره کنم خداحافظ ای برادر زینب
تنت بی سر مانده در دل صحرا سرت هر دم روی نیزه ی اعدا خدایا از این غم چه چاره کنم
کند گریه خواهر تو به هر شب شده محمل جای روضه ی زینب به شهر شام در هجوم نظرها کند خنده دشمنت به غم ما زند سیلی دشمنت به رخ من دلم خون است از جسارت دشمن خدایا از این غم چه چاره کنم خداحافظ ای برادر زینب -- من عابدینم پور مکه و منایم -- یعقوب آل الله امشب از کینه گردیده مسموم ام الائمه حضرت فاطمه گردیده مقموم یا زهرا یا زهرا قلب شریفش از زهر حشام گردیده پاره قبرش در آفوتاب و صحنش زائر نداره یا زهرا یا زهرا ای من فدای قبر بی شمعو چراغت مولا رسان مارا از کرم اندر مزارت یا زهرا یا زهرا مولا بودی گریان نالان بهر شهیدان در عزایت مهدی فاطمه گردیده گریان یا زهرا یا زهرا
--
+ نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۵/۱۸ساعت توسط الله وردی
|
دل بدین گونه که اندر غم و رنج و محن است کفن آور که دم رفتن جان از بدن است آب کوثر به گمانم که فرو ننشاند این شراری که در آتشکده جان من است با که گویم؟ که لب تشنه حسین را کشتند بدنی کو؟ که بگویم ز چه بیپیرهن است استخوانی اگر از سینه او باقی بود آن هم از ضرب سم اسب، شکن در شکن است کفنی داشت ز خاک و کفنی داشت ز خون تا نگویند شه کربوبلا بیکفن است تیره از دود دلم نُه فلک آید هر دم یاد آرم که به مطبخ، سر شاه زمن است کیست این خسرو مظلوم؟ که خونین بدن است وز دم نیزه و شمشیر، دو صد پاره تن است کیست این مظهر جانبازی و ایثار و وفا؟ که به آزادگی و عدل و شرف، ممتحن است او بُوَد چشم و چراغ دل زهرای بتول روشنیبخش جهان، نور رخ «ذوالمنن» است گبر و ترسا و یهودش، چو مسلمان خواهد یار و محبوب ملل، شمع همه انجمن است چه غم ار حسرت دیدار وطن داشت به دل؟ وطنش در دل یاران، شه دور از وطن است او شهید است و نیازش نبُوَد گر چه به غسل آب غسلش همه از خون گلو و بدن است «کفنی داشت ز خاک و کفنی داشت ز خون تا نگویند کسان، جسم حسین بیکفن است» «استخوانی اگر از سینه او باقی ماند آن هم از ضرب سم اسب، شکن در شکن است» دفن کردی چو پدر را پسر بیمارش آنکه یعقوبصفت، شهره «بیت الحزن» است، با سرانگشتِ مبارک بنوشتی بر خاک این همان قبر شهیدی است که عطشان دهن است این مکان قبله عشاق جهان خواهد شد «خوشدل»! این تربتِ معشوقِ زمین و زمن است -- بارون نبارید آسمون- بادی بهت نزد خورشید مراعاتت نکرد- سوخته تنت چقد با احترام خاکت نکرد- آخر بنی اسد
از بس که مونده بود -تو سینه آه تو عمدا عبورمون دادند- از قتلگاه تو
این بی تفاوت بودن- زینبتو دق داده انگار نه انگار اینجا- یه بی کفن افتاده (شام غریبان) با کودکان بی پدر چه سازم با مادران بی پسر چه سازم با شمر دون در این سفر چه سازم -- متاب امشب ای مه که این بزمگاه -- من که بر حلقه ی موی تو اسیرم چه کنم تو بگو بعد تو ای ماه منیرم چه کنم یوسفم میکشی آخر به سر بازارم مانده ام در سر بازار نمیرم چه کنم دشمنان خسته شدن بس که تورا تیر زدن ماتو مبهوت من از این همه تیرم چه کنم گفتم عباس بیاید به کمک اما حیف قد اصغر شده عباس دلیرم چه کنم نیزه داران همه با نیزه برت گرداندن نیزه از هر طرفی بسته مسیرم چه کنم صد عبا هم نتواند که تورا جمع کند من سرگشته به دنبال حصیرم چه کنم آمده تنگ غروبو دل زینب تنگ است دلبرم درک غروبت نپذیرم چه کنم همه رفتند ولی شمر تورا ول کن نیست آستین گر به روی چشم نگیرم چه کنم (شام غریبان) رفتی و بدون تو - بیچاره شدم حسین دنبال سرت ببین - آواره شدم حسین
همراه قاتلت آواره ی صحرا شدم کارِ زمونه رُو ببین چقد تنها شدم دربدر تو و اسیرِ دشمنا شدم
بعد از تو همسفرِ من شده بین کاروان خولی و حرمله و شمر و سنان موندم با غصه و درد بی کران
حسین وااای
غرقابه ی خون شده - رو نیزه چرا سرت غارت شده بعد تو - گهواره ی اصغرت
شکسته از غمِ تو این دلِ بی طاقَتَم هم گریونِ توأم هم گریونِ رُقَیَّتَم دارم می میرم از غمت به جون تو قسم
چوب محمل می دونه دردی که توی دِلَمِه داغ دوریت بخدا قاتلمه نامحرم دور و بَرِ محملمه
حسین وااای
مونده هنوزم رو خاک - عریان بدنت حسین رو نیزه جلو چشام - با سنگ زدنت حسین
چطور دلت اومد زینب و تنها بذاری رسمش نبود بری خواهرت و جا بذاری رسمش نبود حسین روی دلم پا بذاری
از دنیا خسته شدم دیگه دعا کن بمیرم غرق آهم به غم تو اسیرم آخر از نِی سرتُ و پس می گیرم
حسین وااای
-- در خسوفی تو ای ماه دل آرا حسین قتلگاه تورا کنم تماشا حسین یار تشنه لبم-خواهرات زینبم قم یا ذبیح الله انظر به آل الله
بسکه نالیده ام خسته تر از خسته ام خیزو ای همسفر بار سفر بسته ام ای امید دلم-بسته شد محملم قم یا ذبیح الله انظر به آل الله
زا ئرت هستمو کنم نگاهت حسین بوی زهرا رسد ز قتلگاهت حسین مگر ای دلبرم-آمده مادرم
کی شود باورم ببینم ای نازنین سر تو روی نی پیکر تو رو زمین مستم از بوی تو –رفتم از کوی تو -- میروم از کربلایت –میسپارم بر خدایت این تو و این اصغرو این اکبرو عباسو قاسم
من اسیرم من اسیرم
ای حسین جان ای حسین جان
میروم با ساربانی-میزنم دم تا بیایی اشک چشم کودکان آتش زده بر جسمو جانم من اسیرم من اسیرم
کاروان سالار عشقم-عاشقو تبدار عشقم باغبان عشقمو آتش گرفته گل ستانم من اسیرم من اسیرم
تا که چشمانت گشودی دل ز طفلانت ربودی هستی خواهر تو بودی این تو و این اصغرو این اکبرو عباسو قاسم من اسیرم من اسیرم
+ نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۵/۱۵ساعت توسط الله وردی
|
دارم به سر هوای تو یا ایهاالغریب حسرت به دل نشسته ام و زار می زنم عمری است بین هیئت تو خو گرفته ام ایل و تبار من همگی نوکر تواند شکر خدا که بینِ سلاطینِ این جهان با اسم اعظمت گره ها باز می شود سایه فکنده روی سرم, ای قتیلِ اشک آشفته ام به گیسوی آشفته ات حسین لعنت به آن کسی که سرت را بریده است تنها شدی و پیروهنت پاره پاره شد -- امشب عزیز فاطمه مهمان خواهر می شود فردا میان قتلگه در خون شناور می شود امشب درون خیمه گه دارد هزاران گفتگو فردا در این صحرا سرش دلدار خنجر می شود امشب به سقا بس سخن گوید ز سوز تشنگی فردا تمام باغ او لب تشنه پرپر می شود امشب چو شمعی پر شرر تا صبح می سوزد ولی فردا ز جور کوفیان بی عون جعفر می شود امشب همه پروانه ها دور و برش پر می زنند فردا فدای راه حق بی شیر اصغر می شود امشب یتیم مجتبی بنهاده سر دوش عمو فردا ز سم اسبها صد پاره پیکر می شود امشب تمام دیده ها رو جانب لیلا بود زیرا که چون فردا شود مجنون اکبر می شود امشب مناجات حسین تا عرش اعلا می رود فردا سرش از تن جدا مهمان مادر می شود امشب کند زینب دعا هرگز نگردد صبحدم فردا ز جور خصم دون بی یار و یاور می شود امشب ز راز دشت خون زینب حکایت می کند فردا کنار علقمه او بی برادر می شود
-- صدای گریه میرسه زهرا میون قتلگاست بگو نمیری از پیشم نری به زیر دستو پا
مارو برگردون ای همه دارو ندارم ای همه ی کسو کارم من کیو غیر تو دارم
طاقت ندارم ای اخا ببینمت تو قتلگاه تنت به خاک کربلا سرت به روی نیزه ها
مارو برگردون ای همه دارو ندارم ای همه ی کسو کارم من کیو غیر تو دارم
دستامو میبندن اخا میان به سوی خیمه ها بی تو چه سازم یا اخا گوشواره های بچه ها -- حسينم و شام وداع من است شب مناجات و دعای من است شاهد غربتم خدای من است شافع محشرم/ سبط پيغمبرم امشب به زينب ميهمانم فردا به خاك و خونطپانم
فردا شود به ضرب تيغ و پيكان در دشت كربلا به كام عطشان صد پاره پيكر من و جوانان زير سم اسبان/ زظلم لعينان من كه قتيلالعبراتم به حق سفينةالنجاتم
-- خواهر زینب امشب به تو مهمانم جان تو طفلانم فردا بی سر زیر سم اسبانم جان تو و طفلانم امشب عباس باشد به کنار تو ای جان بفدای تو فردا بی دست او در بر عدوانم جان تو و طفلانم مادر باشد فردا به کنار من بیند سرو جان من آید بابم با جدو حسن جانم جان تو و طفلانم راسم بر نی فردا بزند دشمن صبرو بنما بر من جسمم بر خاک مادر شده همراهم جان تو و طفلانم -- امشب حرم آب عبا آب ندارد طفلان مصیبت زده را خواب ندارد حسین جانم حسین جان یک امشب علی اصغرو بی شیر بخوابان فردا به روی دست پدر خواب ندارد حسین جانم حسین جان
-- مرو مرو که فلک کارش اعتبار ندارد مرو که بی گل رویت دلم قرار ندارد پناه عالمیان زینبت پناه ندارد بجز تو ای شه خوبان پناهگاه ندارد اگر اجازه دهی صف کشیده از پیت آیم که این سپاه نگوید حسین سپاه ندارد چو مقابل شدی به لشگر دشمن بگو که خواهر من تاب انتظار ندارد -- از حرم تا قتلگاه زینب صدا میزد حسین .. او میدویدو من میدویدم .. میرسد از خیمه زنی بی پناه واویلا واویلا دیدن یارش وسط قتلگاه واویلا واویلا بی سرو پایی دل زهرا شکست واویلا واویلا چکمه به پا به روی سینه نشست واویلا واویلا خوب که بر سینه شه جا گرفت واویلا واویلا موی بهم ریخته اش را گرفت واویلا واویلا تاکه جدا شد سرش واویلا واویلا خورد زمین خواهرش واویلا واویلا
-- حجکم مقبوووول_ سعیکم مشکوووور ای نور _ای نور کعبه هم سراسیمه... اومده به استقبالش پا برهنه ابراهیم.... گریه میکنه دنبالش
اهل آسمون میگن کعبه بی سر لبیک یکی میگه تو مقتل غریب مادر لبیک
حج سرخ کربلا قبول باشه طواف رو نیزه ها قبول باشه سجده توی قتلگاه قبول باشه
حاجی این همه ثواب قبول باشه اصغرت نخورده آب قبول باشه داغ زینب و رباب قبول باشه
حجکم مقبول سعیکم مشکور ای نور ای نور ای نور
داره سر جدا میشه ذبح اعظم آل الله مادری میگه صبرا لک یا اباعبدالله
رو به آسمون میگه شاه سرجدا لبیک حتی روی نیزه ها زیر دستو پا لبیک
سعی زینب صبور قبول باشه ذبح آیه های نور قبول باشه سر که میره تا تنور قبول باشه
دست بسته و طناب قبول باشه سنگ خوردن رباب قبول باشه داغ مجلس شراب قبول باشه
حجکم مقبول سعیکم مشکور ای نور ای نور ای نور
-- ای عزیز فاطمه ای نور چشمان ترم یادگار مادرم سوی قربانگه مرو من بی کسو بی یاورم یادگار مادرم هرکه میدان رفته دیگر بر نگشته بر حرم هم علی و قاسمو عباسو عون و جعفرم یادگار مادرم ظهر عاشورا دگر من بی سپاه و لشگرم زینبم من شاهد دست گلان پرپرم یادگار مادرم عازم رفتن شدی ای وارث یپغمبرم غیر زین العابدین کس نیست یارو یاورم یادگار مادرم -- -- ای خاک گرم کربلا مادر ندارم مادر ندارم با کام عطشان روی تو سر میگذارم مظلوم حسین جان یک زن کنارقتلگه تنها نشسته دارد دو دست خود به پهلوی شکسته مستان همه افتاده و ساقی نمانده یک گل برای باقبان باقی نمانده ای خاک گرم کربلا خوش متکایی بهر جراحات تنم اکنون دوایی -- (همه جا کربلا..) سنگ ها یکطرف – نیزه ها یکطرف من گل گمشده-دادم اینجا ز کف يا حسين يا حسين قتلگه را به اشك شستشو مي كنم در يم خون تو را جستجو مي كنم
ساربان ساربان ناقه ها را مران يا مرا واگذار يا در اينجا بمان خيز و با قاتلت برگو اي ماه من تو مرا كشته اي دخترم را مزن
اي گل داغت از دل جوانه زده كي پدر كشته را تازيانه زده؟ آه من بر فلك ماه من روي خاك بوسه مي گيرم از حنجر چاك چاک -- چه کربلاست امروز چه پر بلاست امروز سر حسین مظلوم از تن جداست امروز روز عزاست امروز جان در بلاست امروز غوغای روز محشر در کربلاست امروز
گریید ای محبان بر ماتم شهیدان زاری کنید و افغان روز عزاست امروز آن نازش پیمبر سرو ریاض حیدر بی یار و بی برادر در کربلاست امروز
فرزند شاه مردان افتاده در بیابان غلطان به خاک میدان این کی رواست امروز آن دم که از سر زین افتاد سرور دین گفتند آل یاسین واحسرتاست امروز
زد نعره شهربانو از فرقت شه دین هر دم به ناله میگفت زهرا کجاست امروز من بیکس و غریبم بییار و بینصیبم کز مونس و طبیبم از من جداست امروز
بیآب مانده اصغر ناخورده شیر مادر آن طفل شهربانو پر خون چراست امروز عباس بهر اصحاب میخواست تا برد آب آن شاه را دو بازو از تن جداست امروز
قاسم فتاده در خون با اقربا و اقوام اندر تنش جراحت بی انتهاست امروز هر دم عروس قاسم میکرد خاک بر سر میگفت با دل زار عیشم عزاست امروز
از خون شوهر خویش رو کرده سرخ و میگفت بر عارضان عروسان سرخی رواست امروز کلثوم تشنه در خون با چشمهای گریان هر دم به ناله میگفت بابا کجاست امروز گر ما سیاهپوشیم زین واقعه عجب نیست عیسی به چرخ چهارم نیلی قباست امروز
+ نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۵/۱۵ساعت توسط الله وردی
|
دیده بستی و مرا خون ز دو چشم تر ریخت ساقی من همه هستیت از ساغر ریخت خواستم پیکر بی دست تورا بردارم ناگهان از روی دستم همه پیکر ریخت تا که افتاد دو دست تو همه دست زدن که یل ام بنین در وسط لشگر نسیت در حرم هرچه عبا هست بیاور زینب که علمدار جوان بیشتر از اکبر نیست -- پاشو ز جا ببین امیر لشگرم نامحرما همه رفتن سوی حرم پاشو ببین صید به خون غلتیده پاشو ببین که دخترم ترسیده
اگه که پا نشی ای یل بو تراب زینبو می برن به مجلس شراب دارن به ناموس علی میخندن پاشو دارن دو دستمو میبندن
ای لاله ام پاشو سه سالرو ببین پاشو رقیه ام افتاده رو زمین حرمله جونشو به لب آورده از بس که با موهاش بلندش کرده
---- دریا -شده سراب -صحرا -پر از -غبار
-- ای اهل حرم میرو علمدار نیامد علمدار نیامد سپهدار نیامد سقای حسین سیدو سالار نیامد
دستان تو افتاده سر راه برادر شد مشكو علم پاره ز چه ساقي يه كوثر
بي تابمو از ديده ي تو تير درارم بعد از تو برادر كمر راست ندارم -- يگانه شير بيشه شجاعت ذخيره نبوت و ولايت عباسم و آماده شهادت در ره حسينم/ شمس عالمينم چشم من آماده تير است دو دست من به تن اسير است
چشم من آخر هدف تير شد زديدن قوم عدو سير شد وقت ملاقات خدا دير شد عزيز فاطمه/ عرش را قائمه طاير گلزار بهشتم به به از اين گِل و سرشتم
در عوض دو دستم ای اهل نار بال عطا كند به من كردگار در طَيران شوم به روز شمار ميروم از جهان/ سوی باغ جنان طاير گلزار جنانم يار و معين عاشقانم *
بیا بیا ای دلبر نازنین به دیدن زاده ام البنین مست جام توام – من غلام توام ازروی تو شرمنده هستم کمتر بزن بوسه به دستم
کنار علقمه تماشایی ام خجل از این منصب سقائیم که آبی ندارم – جوابی ندارم چشم انتظار من نمانید دیگر مرا سقا نخوانید
سیلاب اشکم راه صحرا گرفت علقمه بوی عطر زهرا گرفت نشسته کنارم – دگر غم ندارم کمک کن ای درمان دردم تا دور مادرت بگردم
-- عباس نجل المرتضی برادر ای بی قرینه برخیزو بر آب روان به خیمه بهر سکینه
نشنیده کس شاهی به عالم بی علمدار آنهم غریبو بی کس اندر چنگ کفار پشتم شکست از ماتمت ای پور کرار چونتو غریبو بی کسو یارو مدد کار عباس نجل المرتضی برادر ای بی قرینه برخیزو بر آب روان به خیمه بهر سکینه
چون از وطن بار سفر بستی برادر بودی به زینب همسفر ای پور حیدر فردا شود او همسفر با شمر کافر برخیزو بر پا کن لوا یکبار دیگر عباس نجل المرتضی برادر ای بی قرینه برخیزو بر آب روان به خیمه بهر سکینه
گر روکنی در خیمه ای ماه مدینه ماه بنی هاشم لقب ای بی قرینه دیگر نخواهمد یا اخا آبی سکینه دیدی به ره مانده دوچشم آن حزینه عباس نجل المرتضی برادر ای بی قرینه برخیزو بر آب روان به خیمه بهر سکینه
جان اخا کربوبلا ماتم سرا شد برخیزوبین اندر حرم محشر به پا شد بانگ عطش ازخیمه ها سوی سما شد بانگ عطش ازخیمه ها سوی سما شد عباس نجل المرتضی برادر ای بی قرینه برخیزو بر آب روان به خیمه بهر سکینه
-- ای پشت و پنام -ای علمدارم داغ تو گِرِه زده به کارم
ای یارم - دارم از غمت می بارم غم تو میده آزارم - علمدارم
رحمی به خیمه ها کن و پاشو داداش زِ جات تو که نباشی وای بحال این مُخَدّرات از بس که تیر به پیکرت زدن برادرم نمی تونم کاری کنم تو علقمه برات
بدون تو حرم - نداره سر پناه بودی برای من - تنها تو تکیه گاه
سقّای کربلا
آتیش به دلم زده هجرونت کُشتم بخدا تنِ پُر خونِت
ماهِ من - ببین گریه و آه من فدا شدی توو راه من - علمدارم
وای از علیِ اصغر و وای از دلِ رباب دستای زینب و می بندن اینجا با طناب سکینه و رقیه رو چیکار کنم داداش ناموس مون و می بَرَن به مجلسِ شراب
می دونی خواهرم - مَحرم نداره آه باید چیکار کنه - تنها و بی پناه
سقای کربلا
آوار شده روی سَرَم دنیام زینب راهیه سوی شهر شام
حالم زار - می بَرَنِشون به بازار برا اذیت و آزار - علمدارم
دارن میشن آماده واسه غارت حرم دارن میرن به خیمه گاه پاشو برادرم تو که نباشی خون من می ریزه رو زمین بدون تو میره داداش رو نیزه ها سَرَم
موندم بدون تو - بی لشکر و سپاه حرومی ها دارن - میرن به خیمه گاه -- ما لحظه یه مرگ به جای انالله میگیم به قربان اباعبدالله چشمای بد از سینه زنات دور باشه لا حول ولا قوة الا بالله
دنیا به تو خیلی- وقته بدهکاره عالم زیر دِینِ علمداره
امشب به ما بزار- قدری محل حسین فرو الی الاحرم- فرو الی الحسین
فرو الی الحسین فرو الی الحسین
ما را احدی جز تو خریدار نبود غیر از تو کسی فکر گنه کار نبود انقدر تو را صدا نمیزد آقا این بی سر و پا اگر گرفتار نبود
دستم به دامانت- خیلی گرفتارم خیلی بدم اما دوست دارم
ما رو ببر حرم -قبل از اجل حسین فرو الی الاحرم- فرو الی الحسین
فرو الی الحسین- فرو الی الحسین -- اى كه خاك قدمت سرمه ي چشم تر من كن قدم رنجه بيا پاى بنه بر سر من خانه زاد توام اى سرور اقليم وجود افتخار است بگويى تو اگر نوكر من پدرت از نجف آمد، توهم از خيمه بيا كن خلاص از غم حسرت دل غمپرور من حسرتم بود ، نبود، امّ بنينم به كنار مادرت فاطمه آمد عوض مادر من دستم افتاد و نگون گشت علم غرقه به خون واژگون گشت ز مركب چو علم پيكر من اى پناه همه مظلوم ز پا افتاده وقت آن است كه دستى بكشى بر سر من دستگير همه وامانده ، بيا دستم گير از ره لطف ، فشان آب بر اين آذر من نگران توام اى شاه كه جان بسپارم خنجر قاتل دون آمده بر حنجر من شاهبازت به كف كركس دون افتاده دست تقدير بر افكنده ز تن شهپر من مى نمودم به سوى خرگه سلطان پرواز كوفيان گر ز ره كينه بكندند پر من بجز از ديدن وجه الله باقى رويت آرزوى دگرى نى به دل مضطر من نام تو در لب و، بر خاك همى مالم رخ مى نويسد به زمين نام تو چشم تر من دادن دست به عشقت چه لياقت دارد اى به قربان تو بشكسته سر اى سرور من من (حسينى ) نسبم ، چشم به دست كرمت خالى از قول اباطيل رود دفتر من همه ي عمرم ، به تو گفته ام آقا، مولا از ره لطف بگو نوكر من ، چاكر من
-- گر نخیزی تو زجا ، کار حسین سخت تر است نگران حرمم ، آبرویم در خطر است قامت خم شده را هر که ببیند گوید بی علمدار شده ، دست حسین بر کمر است داغ اکبر رمق از زانوی من برد ولی بی برادر شدن از داغ پسر سخت تر است دست از جنگ کشیدند و به من می خندند تو که باشی به برم باز دلم گرم تر است نیزه زار آمده ام یا تو پُر از نیزه شدی چو ملائک بدنت پُر شده از بال و پر است پیش من با سر منشق شده تعظیم نکن که خدا هم ز وفاداری تو با خبر است علقمه پر شده از عطر گل یاس ، بگو مادرم بوده کنارت که حسین بی خبر است به تو از فاصله ی یک قدمی تیر زدند قد و بالای رَسا هم باعث دردسر است اصغر از هلهله کردن بدنش می لرزد گر بداند که تو هستی کمی آرام تر است تیر باران که شدی یاد حسن افتادم دستت افتاده ز تن ، فرق تو شق القمر است وعده ی ما به نوک نیزه به هر شهر و دیار که دنبال سرت خواهرمان رهسپر است
-- (رفتی و بدون تو..) زخمی و شکسته تو - تنها و خمیده من کوچیک شده پیکرت - سقّای رشیدِ من
چهار هزار نفر با تیر زدن به پیکرت با ضربه ی عمود شکسته تا ابرو سرت دستت جُدا شده بمیره کاش برادرت
یک لشکر خندیدن از کینه به اشک دوتامون افتادی هلهله کردن همه شون خوشحالن از غمِ من پیر و جَوون وااای وااای
ای ساقی لشکرم - ای یار و برادرم رحمی به رقیه کن - رحمی به من و حرم
هردو باهم شکست هم سر تو هم کمرم چطور باید برم بدون تو سمت حرم داغ تو هم اومد به روی داغ اکبرم
وقتی که نیستی رباب بی علی هرشب چه کنه دخترم می سوزه تو تب چه کنه بین نامحرما زینب چه کنه وااای وااای
چی اومده بر سرت - که باز نمیشه چشات اینجا می شینم فقط - گریه می کنم برات
عَلَم یه سَمتی افتاده علمدار یه طرف دست قلم یه سو یه مَشکِ خونبار یه طرف غمای توو دل و غصه ی دلدار یه طرف
پاشو که لشکرِ دشمن داره میره به خیام داره می خنده به اشکای چشام توو این دنیا تُو بودی پُشت و پنام
وااای وااای
-- ابوالفضل کودکان چشم انتظارند ز هجرت ای برادر بی قرارند شکسته بالم- بهرت بنالم تو بودی محرم اهل و عیالم الله اکبر الله اکبر یا صاحب الزمان عجل ظهورک
تنت چون گل برادر چاک چاک است میان آفتاب سوزناک است چنین جسمی نه جایش روی خاک است بشکسته بالم- بهرت بنالم تو بودی محرم اهل و عیالم الله الکبر الله اکبر یا صاحب الزمان عجل ظهورک
کنار علقمه غوغا بپا شد دو دست ساقی ام از تن جدا شد یا اهل العالم –شد وقت عالم تو بودی محرم اهل و عیالم الله الکبر الله اکبر یا صاحب الزمان عجل ظهورک -- مکن از داس هراس باغ ما دارد یاس یک بیابان دشمن منمو یک عباس آسمانم منو عباس علی یار من است چه غم از روبهیان شیر به همراه من است محبا عباسم بنگر ای ماه تمام کف زنان لشگر شام که شده کار حسین بعد عباس تمام تو نه امید منی بلک امید همه ای هم گل ام بنین هم پسر فاطمه ای مرحبا عباسم سفـر مــا شــد طـی یک سفر هست از پـی تــو ولــی بـر ناقــه مـن ولـی بـر سـر نی دست گلچین ننهد هیچ گلی در باغت غم نهـد روی غم و داغ به روی داغت مرحبا عباسم
+ نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۵/۱۵ساعت توسط الله وردی
|
از چه ای بسمل من بالو پرت ریخته است چقدر خاک به روی قمرت ریخته است یک نفر بیش نبودی که به میدان رفتی این همه نیزه چرا دورو برت ریخته است هرکجا چشم کند کار تورا می بینم گل من هرطرفی برگو برت ریخته است عمه ماندست تورا جمع کند یا که مرا چون پس از ریختن تو پدرت ریخته است قاتلت خنده زدو با من دلسوخته گفت پسر فاطمه دیدی پسرت ریخته است -- (اگه که پا نشی..) جم کردن علی کار بابا که نیست علی اکبرم یکی دوتا که نیست خدا چه داغی رو جیگر دارم من توی عبا صدتا پسر دارم من
باور نمی کنم تو علی اکبری از یک علی علی خیلی تو بیشتری پاشو دارن راهو به من میبندن بیشتر بشی بیشتر به من میخندن -- یاولدی یاولدی ای علی جانم راه برو راه برو پیش چشمانم ای گل پرپرم –علی یه اکبرم
رفتی و از غصه مرا خون جگر کردی اهل حرم منتظرن تا تو برگردی ای گل پرپرم –علی یه اکبرم
-- اهلِ حَرَم از غمت - کردن همه سینه چاک افتاد پدر از نفس - افتادی تا روی خاک
سخته برا پدر که پیشِ چشمای تَرِش پاشو بکوبه رو زمینِ صحرا پسرش اما نتونه کاری کنه واسه جگرش
نالَت رو تا شنیدم از دلِ میدون پسرم صدبار از غصه دادم جون پسرم وایِ من افتادی توو خون پسرم
علی وااای
آتیش به دلم زدن - با قتلِ تو اکبرم روحم دیگه پر کشید - بعد از تو ز پیکرم
تیشه به ریشه ی پدر زدن با کُشتنت چی سرت اومده اینجوری پاشیده تنت تیکه به تیکه پخش شده تو صحرا بدنت
انتقامِ خیبر و از تو گرفتن بخدا یک لشکر ریخته سرِ تو بی هوا نقطه به نقطه تنت زخمه بابا
علی وااای
هیشکی نمی دونه که - داغ تو بامن چه کرد پاشو یه کاری بکن - واسه مَنِ پیرِمَرد
پاشو یه کاری کن دارم می اُفتم از نفس پاشو یه کاری کن دیگه بابا نداره کَس دنیا برای من بدون تو میشه قفس
داره می خنده یه لشکر به زمین خوردنِ من نزدیک بود پیشِ تنت مُردن من عمّه اومد واسه ی بُردن من
علی وااای
-- تو با صورت و من با سر زانو دیدی آخرش باهم زمین خوردیم دیدی شد نباید اونی که میشد پیش چشم مادرم زمین خوردیم
تو این همه شدی و من هنوز یک نفرم نفس بکش پسرم شده پر از علی اکبر تموم دور و برم نفس بکش پسرم
این سخن، ورد زبونا افتاد باز دوباره، علی از، پا افتاد
ولدی علی، ولدی علی
ببین حالمو دستوپا نزن تو این هلهله دستوپامو گم کردم اینقدر تنت پاشیده از هم که زیر پیکرت عبامو گم کردم
میمونه تا به ابد داغ تو روی جگرم نفس بکش پسرم بگو چهجوری تورو سمت خیمهها ببرم نفس بکش پسرم
رشتهٔ، صبر پدر، پاره شده چارهسازِ همه بیچاره شده
ولدی علی، ولدی علی
با این زخمی که داری رو پهلوت کربلا مدینه شد برای من غیرتی بلندشو خواهرم زینب اومده به مجلس عزای من
کنار جسم تو بابا شبیه محتضرم نفس بکش پسرم نرو که ولوله افتاده بین اهل حرم نفس بکش پسرم
روی این خاک، نشستم، چه کنم پسرم رفت، ز دستم، چه کنم -- چون علی سوی قتلگه سفر می کند مادرش در حرم پسر پسر می کند ای گل احرم لاله ی پرپرم یا بنی
سر منه روی خاک ای گل رعنای من حال جان دادنت برده شکیبای من ای عزیز دلم حل نما مشکلم یا بنی
از تو نبود روا پیش پدر خواب خوش جان دهم جای تو تا تو نگردی خموش ای گل احرم لاله ی پرپرم یا بنی
با لب غرق خون مرا صدا میزنی من نگه میکنم تو دستو پا میزنی ای علی اکبرم. لاله ی پر پرم یا بنی -- ماه تابان حرم ، کن تکلم پسرم ای جگر گوشه ی من ، تو مسوزان جگرم پدرت سوی تو ای سلسله گیسو آمد تا کنار بدنت با سر زانو آمد (ای علی اکبر من – ای گل پرپر من)
حال من را تو ببین – دل من گشته غمین بس به پیش پدرت ، میکشی پا به زمین روی تو ماه شب و گیسوی تو خم به خمم همچوگل ای پسرم عمر تو کوتاه وکم است (ای علی اکبر من – ای گل پرپر من)
ای گل خشکیده ، وی ز هم پاشیده خیزو بین قاتل تو ، به غمم خندیده بیم دارم گل خشکیده بگیرم به برت که کنم ای گل پرپر شده پاشیده تنت (ای علی اکبر من – ای گل پرپر من)
-- (همه جا کربلا) سوی میدان نرو – لاله ی احمرم قدری آهسته تر – نازنین دلبرم نظری کن پدر – ز غمت در نوا ای علی جان علی
رفتنت ای پسر –کرده مجنون مرا پور لیلا ببین – قلب پر خون مرا ترک ما می کنی – نازنینم چرا ای علی جان علی
تو خرامان مرو –محو سودای تو همه روی زمین – بر تماشای تو تشنه لب عاقبت – شدی از من جدا ای علی جان علی
شبه پیغمبرم – شده نقش زمین اربااربا شده – بی کسو بی معین میرسد از حرم – بانگ واویلتا ای علی جان علی --
سرو برد -خنجرو برد -چشم دلش سیر نشد هدیه -مادرو برد -چشم دلش سیر نشد از حرم -معجرو برد چشم- دلش سیر نشد چشم دلش سیر نشد- دوباره اومد پیاده رفت از گودال -سواره اومد حوالی غروب میون خیمه تو برای غارت یه -گوشواره اومد ای وای حسین ای وای **** ای امون این ساربون با دست خالی نرفت از دل دریای خون با دست خالی نرفت آخرش این شمر دون با دست خالی نرفت با دست خالی نرفت و سر پا کرد سر تو رو پیش زینبت جدا کرد دم غروبی جلو چشم رقیه تن پر از نیزه تو رو رها کرد ای وای حسین ای وای **** زدنت روی تنت یه جای سالم نموند رو تن بی کفنت یه جای سالم نموند حتی رو پیراهنت یه جای سالم نموند یه جای سالم نموند رو صورت تو زینب بمیره برای غربت تو رو نیزه ای و چشات به سمت خیمه است یا غیرت الله فدای غیرت تو ای وای حسین ای وای --
+ نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۵/۱۳ساعت توسط الله وردی
|
دیدند خسوف رخ همچون قمرش را ای کاش به خیمه نبرد کس خبرش را من ماندمو یک طفل فقط مانده برایم پنهان کند از چشم ترم چشم ترش را تلخ است پدر گریه کند طفل بخندد سخت است ببیند پسر محتزرش را آنقدر در این دست کسی نیست که باید این طفل در آغوش بگیرد پدرش را آن تیر که انداخت یل ام بنین را آییدو ببینید به کودک اثرش را این قسمت من بود شود طفل دو قسمت آورده پدر سوی حرم دو پسرش را ماندم چه کنم دفن دو شش ماهه چه سخت است اول بدنش دفن کنم یاکه سرش را -- بعد تو ای پسرم غربت من را دیدند اشک هایم روی قنداغه تو غلتیدند تاکه دیدند علی جان تو روی دست منی همه از هم پسرم نام تورا پرسیدند با همین چشم پر آبم پی یک قطره آب به همه رو زدم اما همگی خندیدن -- خجالتم نده اینجوری جون نده اینجوری جون بدی خیلی برام بده خمشدن سر تورو تا دیدن یه عده ای حرملرو بوسیدن
بیا رباب ببین چه کاری کرده ام وقتی سه شعبرو بیرون کشیده ام سرو بدن جدا شده رو دستم با بند قنداق سرو تن رو بستم
-- این غرق در خون طفل رباب است جان میدهد او چون قحط آب است شیرین زبانم-خوش رفته در خواب از نوک پیکان –گردیده سیراب لالای علی جان
لبهای اصغر پرخده باشد بابا ز رویش شرمنده باشد بر گو به عباس-دیده گشاید دیگر صدای –اصغر نیاید لالای علی جان
از بهر اصغر ای خواهر من خون گریه کرده آب آور من کرده وصیت تازنده باشد از روی اصغر شرمنده باشد لالای علی جان
بر روی دستم پرپر زد اصغر آتش به قلب مادر زد اصغر او خنده بر لب –من دیده گریان لای لای علی جان -- هر مادری -طفل شیری- داره میگه -بیچاره رباب تا لالایی- میخونه با -گریه میگه- بیچاره رباب بیچاره رباب- چه حالی داره- تو آسمونش -قمر نداره بیچاره رباب- دلش گرفته- این مادری که- پسر نداره ای وای وای -طفل رباب- ای وای وای- نخورده آب حسین وای
خوردم آب و -حالا که شیر- داره مادر- پس کو پسرم گهواره یه- دستام خالی- لالا لالا -پس کو پسرم مادر مثه من -کجا کی دیده -شد سایبونش -سر بریده رویه دستاشه -تیر سه شعبه- رفته پسرم- رو نی خوابیده ای وای وای-طفل رباب- ای وای وای- نخورده آب حسین وای یا رازق الطفل الصغیر- قلبم از غم- صد پاره شده وقتی دید-م نیزه برا -طفل نازم -گهواره شده ای همقدم -عمو رو نیزه- درد دلتو -بگو رو نیزه انگار که برا -سرت بزرگه -پاشیده ز هم -گلو رو نیزه ای وای وای-طفل رباب- ای وای وای- نخورده آب حسین وای -- شیرین زبانم اصغر شش ماهه کودک من ای آخرین امیدم سرباز کوچک من آمدی تا که پدر حلق تو سیراب کند عوض آب تورا تیر جفا خواب کند اصغرم اصغرم –به روی بابا بخند درب غم درب غم –به روی بابا ببند
رنگ از رخ قشنگت بابا چرا پریده آتش زدی به جانم صید به خون تپیده مانده گهواره تهی منتظر دیدن توتست چشم گریان پدر مات ز خندیدن توست اصغرم اصغرم –به روی بابا بخند درب غم درب غم –به روی بابا ببند
آب روان عدو بست به سوی خیمه گاهم لب تشنه میزنی پر ای طفل بی گناهم کام خشکیده تو میزند آتش به دلم کن حلالم پسرم منکه ز رویت خجلم -- طفل سرمست منی که روی دست منی خود تو دانی پسرم همه ی هست منی تو که با چشم ترت غربت من را دیدی پس چرا با لب خشکیده به من خندیدی (لایی لایی پسرم) من گرفتم به برت چیده شد بالو پرت دیده بگشا و ببین مانده تنها پدرت ای جگر گوشه ی بابا جگرم سوزاندی پیش من بس که زبان دور دهان گرداندی (لایی لایی پسرم) چشم تو رفته به خواب منتظر مانده رباب کن تماشا پدرت از خجالت شده آب من که سرتا به قدم سوزمو آهو دردم با چه رویی پسرم من به حرم برگردم (لایی لایی پسرم) -- آب را بستند امشب بر حریم شاهدین یا اله العالمین العطش بر شد ز طفلان تا به چرخ هفتمین یا اله العالمین امشب اندر کربلا و خیمه ها غوغا بود ناله ها بالا بود هست گریان زین مصیبت حضرت روح الامین یا اله العالمین این من و این نوجوانانم همه بهرخدا آمدند در کربلا دور آل الله بگرفتند خیل مشرکین یا اله العالمین --
آروم جون رباب(بخواب علی لای لای۲بار) آه ای لب تشنه ی آب(بخواب علی لای لای۲) آروم توی بغلم(بخواب علی لای لای۲) جون مادر عسلم(بخواب علی لای لای۲)
الهی مادرت فدات/فدای بی قراریات آنام آتام لای لای/علی بالام لای لای ای علی لای لای ای علی لای لای ______________________________________
از بخت بد عزیزم(هوا چقد داغه۲بار) داری آتیش میگیری(میون قنداقه۲) سوز گریت عزیزم تو(صحرا پیچیده۲) روز پرپر شدنت(عزای خورشیده۲)
عالم فدای گریه هات/نداره جوهره صدات علی بالام لای لای علی بالام لای لای ای علی لای لای ای علی لای لای ______________________________________
باتو من جون میگیرم(چشات مسیحامه۲بار) خشکی روی لبات(کویرِ دردامه۲) دلخوشی هامو نگیر(ازم علی اصغر۲) میدونم دوست نداری(که دق کنه مادر۲)
ازم نگیر قرارمو/شبای پر ستاره مو قان آغلارام لای لای/علی بالام لای لای ای علی لای لای ای علی لای لای ______________________________________
کو اشک و گریه و غم(منم شریک تو۲بار)
ای کاش رو نیزه نره(سره کوچیک تو۲)
حرمله کاش بدونه(حالم چقدر زاره۲)
رو نیزه جا نمیشه(سره یه شیرخواره۲)
نذار که در به در بشم/بانیزه همسفر بشم
علی بالام لای لای علی بالام لای لای -- میریزه رو صورتت اشک چشام لای لای
میخونم با هر نفس علی بالام لای لای
ای قرار دل خرابم گریه هات میکنه کبابم
زل نزن به چشای مادر با نگات هی نده عذابم
گل نیلوفرم اروم بخواب می باره بارون
گل نیلوفرم اروم بخواب میاد عمو جون
گل نیلوفرم این طور نکن من و پریشون
علی لای لای علی لای لای علی جان
********
غربت چشمای تو دلم رو آزرده
وای من از تشنگی لبات ترک خورده
ای قرار دل حزینم هی نکش پنجه رو سینم
واسه تو ارزو ها دارم اصغرم داغت و نبینم
گل نیلوفرم از ماتمت چشام شده تر
گل نیلوفرم ای کاش نشی نشکفته پرپر
گل نیلوفرم راضی نشو به مرگ مادر
علی لای لای علی لای لای علی جان
********
وای اگر تیر سه پر تو رو کنه خاموش
تشنه لب حلقوم تو ببره گوش تا گوش
من بمیرم برای اشکات واسه ی اخرین نفسهات
واسه درموندگی و غربت واسه شرمندگی بابات
گل نیلوفرم قلبم به درد و غم دچاره
گل نیلوفرم این حرمله رحمی نداره
گل نیلوفرم داغت رو رو دلم میذاره
علی لای لای علی لای لای علی جان
********
وای اگر که مادرت اسیر غم ها شه
تیزی سر نیزه ها توی گلوت جا شه
وای اگر از نوا بیفتی از روی نیزه ها بیفتی
وای اگر ای عزیز جونم زیر دست و پا ها بیفتی
گل نیلوفرم بی تو سیاه روزگارم
گل نیلوفرم با رفتنت نکن آوارم
گل نیلوفرم مادر ببین چه حالی دارم
علی لای لای علی لای لای علی جان -- تو پنا همی- تو تکیه گاه محکمی تو پناهمی- تو کشتی نجاتمی تو پناهمی -تو یک نیاز مبرمی آقا..آقا وقتی میگیره دل من- میام -روضه وقتی میمره دلمن -میام -روضه(2)
دلتنگ حرم هستم حسین... ولی دل به علَم بستم حسین... به کتیبه ها که دست میکشم به ضریح میرسه- دستم حسین
دستم رو بگیر خسته شدم مرغ بالو پر بسته شدم دستم رو بگیر بیام پیشت دیگه از آدما خسته شدم
جانم یا حسین- جانم حسین درد منو درمانم حسین -- هر چه قدر گریه کنم -سیر نمیشم- حسین جان من چه جوری- از غم تو -پیر نمیشم- حسین جانم حلا-لم کن- اگه از غم تشنگی تو نمردم حلا-لم کن- اگه جونمو پای غمت نیاوردم حلالم کن آقا جانم
تو برای دین خدا زجر کشیدی حسین جانم تو همه عمر تو یه روز خوش ندیدی حسین جانم حلالم کن اگه زحمتم افتاده گردنت آقا حلالم کن برا من زیرو رو کردنت ای آقا جان حلالم کن آقا جانم
+ نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۵/۱۳ساعت توسط الله وردی
|
هم پریشانِ حسینم هم پریشان حسن ای بقربان حسین و ای بقربانِ حسن روزِ اول مادرم چشمانِ من را نذر کرد این یکی آنِ حسین و آن یکی آنِ حسن هرشبی که فاطمه بر روضههامان میرسَد هست گریانِ حسین و هست گریانِ حسن نه که دنیا ، دینمان را هم کریمان میدهند من که ایمان دارم از اول به قرآنِ حسن زیرِ ایوانِ نجف دیدم که روزی میرسد یاحسن جان مینویسم زیرِ ایوانِ حسن هرکجا رفتم دیدم کار دستِ مجتبی است بشکند دستم نباشد گر به دامانِ حسن نه که تنها این دوشب کُلِ محرم میشویم شب به شب تکیه به تکیه باز مهمانِ حسن قاسمش وقتی به میدان زد حسین آهسته گفت : میرود جانِ حسین و میرود جانِ حسن نعره شد : إن تَنکرونی فأنا ابنُ المُجتبی" تیغ را چرخاند و گفت این است طوفانِ حسن شد حسن یک ضربه زد اَزرق همانجا شد دوتا نعره زد عباس ؛ ای جانم به قربانِ حسن روضههای ما همه لطفِ امام مجتبی است شُکر هرشب میروم در زیرِ بارانِ حسن پیشِ زهرا آبرو داری کنیم و آوریم هِی گلاب و دسته گُل یادِ یتیمانِ حسن -- قطره ای هستم که از دریا جدا افتاده ام آن غریبم من که دور از آشنا افتاده ام ناکسان از بسکه بر دور و بر من صف زدند کس نمی داند کجایم یا کجا افتاده ام ای عمو جان گر تو می خواهی که پیدایم کنی آنقدر گویم به زیر دست و پا افتاده ام بسکه آمد تیر و بر سر تا به پایم بوسه زد یاد بابایم امام مجتبی افتاده ام گرچه بابا تیر باران شد ولی تابوت داشت من که تابوتی ندارم بر ملا افتاده ام ای عمو این آخرین بار است می گویم عمو بسکه من کردم صدایت از صدا افتاده ام ==
قاسم شود داماد عیشش مبارک باد امشب شب عیش جوانان است فردا حنابندان شاهان است قاسم شود داماد عیشش مبارک باد
امشب عروس او بود در خیمه عزت فردا به دشت کربلا با خاری و ذلت قاسم شود داماد عیشش مبارک باد -- صدا زدی عمو عمو جان دادم رسیدم و کنار تو افتادم نمیرسد به گوش تو فریادم
چگونه سوی مادرت برگردم نفس بکش عزیز من دق کردم کشان کشان به خیمه ها آوردم
در آغوشم زدی پرپر- گشتی هم قد- اکبر جوانان بنی هاشم -رفت از حرم قاسم
ز یکدگر جدا شده اعضایت که میروی به دیدن بابایت
جوانان بنی هاشم -رفت از حرم قاسم
-- دیگه نفسم گرفت - از این همه دشمنی ادرکنی عمو حسین - حالم شده دیدنی
بیا کنار من به حال من بکن نگاه تازه دوماد تو ببین میون حجله گاه بیا با دیدنِ تو میشه حالم روبراه
حال من بدتر از اونه که بخوام بگم برات اونطور که خواسته بابام شدم فدات مثل گل پرپر شدم اینجا به پات
حسین وااای
زیرِ پای این سپاه - هی دست و پا می زنم می ریزه به روی خاک - خون از ضریحِ تَنم
تموم استخونام شبیه سرم شکست از بی کسیِ تو این قلب مضطرم شکست از ناله های من قلب تو و حرم شکست
زیر سم مرکبا بال و پرم کَنده شده حتی این موی سرم کَنده شده پِلکِ چشمای تَرَم کَنده شده
حسین وااای
از غربتِ تو عمو - گریونه چشِ تَرَم شادم که با اکبرت - رو نیزه میره سرم
فدای غربت و چشمای خونبارِت عمو دستِ علیِ مرتضی باشه یارت عمو میرم پیش بابام خدانگهدارت عمو
مرگِ تو رکاب تُو طعم عسل داره عمو رسمِ این زمونه آزاره عمو قربونِ اشکِت که می باره
حسین وااای
-- مادر مادر مادر زینب به فدای... ای صید به خون خفته همچون پسرم قاسم ۳ در خون شده ای غلطان نور بصرم قاسم ۳ ای یادگار غریب مدینه داغ تو ای عمو مانده به سینه واویلا ۳ اه و واویلا
ابن الحسنم قاسم عازم سوی میدانم۳ گردیده عدو حیران از جنگ نمایانم۳ ای عمو جان حسین برس به دادم بین میدان من از فرس فتادم واویلا ۲ آه و واویلا
پاشیده میان دشت کل بدنم بابا (3) هرجانگری بینی اعضای تن من را(3) جای سالم نمانده در بدن من له شد زیر اسبا کل تن من واویلا واویلا آه و واویلا ---- (همه جا کربلا...) قصد میدان کند قاسم مه جبین۲ -- پدرم نیست ولی من هستم من فدایی رقیت هستم جان خود قربان جان تو کنم جای بابایم علمداری کنم
+ نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۵/۱۲ساعت توسط الله وردی
|
طفلی اگر بزرگ شود با کریم ها
--
-- يا ثارالله ببين من عبداللهم همراهت اي عمو در قتلگاهم من بي قرارم بابا ندارم (يا صاحب الزمان عاجرك الله) اگر طفلم ولي دل بر تو بستم چه غم دارم اگر افتاده دستم در خون بگويم مست عمويم (يا صاحب الزمان عاجرك الله) طفلم اما تويي مرادو پيرم بر روي دامن عشقت بميرم ببين تو من را گل حسن را (يا صاحب الزمان عاجرك الله) -- همه جا کربلا... من حسن زادهام پسر مجتبی -- دست هایم را سپر کردم برای حنجرت ای عموجانم حسین دست من افتاد افتادم به یاد مادرت ای عمو جانم حسین -- گرچه ابن الحسنم پر شدم از ثارالله من کجا و سر بازار اباعبدالله کودکم اما بلارا میخرم هرچه باشد من ز نسل حیدرم -- تا صدای تو شنیدم به سر آمده ام ای عمو جان تو ببین با پدرم آمده ام گر دو دست من بریدست به فدای سر تو ننشیند پر تیغ به روی حنجر تو
یک نقطه شلوغ شده - گودال پُرِ دشمنه اونکه زیر دست و پاس - انگار عموی منه
دیگه باید بِرم بخاطر خون خدا تموم زندگیم افتاده زیر دست و پا تنها و بی کسه عمو تو این حال و هوا
قربون تو عموجونم می کُنم روح و تنم من بچّه شیر داداشت حسنم بی تو زنده بمونم جون میکَنم
عمو وااای
عمه تو نذار دلم - از زمونه سیر بشه دی گه نمی بینمش - ای وای اگه دیر بشه
بغض غریبیه که مونده تو گلوی من پای کثیف شو گذاشته رو عموی من حس می کنم یکی پنجه زده به موی من
کاری کردن که عمو جای تنفس نداره کاری کردن مادرش بی قراره داره خنجر روی حنجر می ذاره
عمو وااای
اینجا به هوای تو - میدم همه هستمو من پای تو می زارم - مثل عمو دستمو
عمو برای چی خونی شده کنج لبات بگو برای چی روی زمین می کشی پات خشکه لبای تو بمیره عبدالله برات
سنگ عشقت رو عمو اینجا به سینه می زنم قربون تو همه ی جون و تنم من بچه شیرِ امامِ حسنم
عمو وااای --
ببین که اومد آخرین یارت اومد کوچیکترین سردارت حالا خودم میشم علمدارت غمت نباشه
همینکه غربت تورو دیدم مث داداشم اینجا جنگیدم بزار خودم نشونشون میدم غمت نباشه
دلم برا بابام چقد تنگ عمو جون این دیگه چجور جنگ تو دست تک تک اینا سنگ برات بمیرم
همینکه دستمو برات دادم پیچید تا توی خیمه فریادم منو ببخش رو زخمات افتادم شکسته سینم
غم تو طاقت دلم رو بورد کی این بلارو بر سرت آورد تموم نیزه ها به سینت خورد شکسته سینت
یه تیر رسیده جاش چه میسوزه منو به سینه ی تو میدوزه
+ نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۵/۱۱ساعت توسط الله وردی
|
آمدم بر آستانت سر نهم سامان بگیرم -- هر چه قدر گریه کنم -سیر نمیشم- حسین جان من چه جوری- از غم تو -پیر نمیشم- حسین جانم حلا-لم کن- اگه از غم تشنگی تو نمردم حلا-لم کن- اگه جونمو پای غمت نیاوردم حلالم کن آقا جانم
تو برای دین خدا زجر کشیدی حسین جانم تو همه عمر تو یه روز خوش ندیدی حسین جانم حلالم کن اگه زحمتم افتاده گردنت آقا حلالم کن برا من زیرو رو کردنت ای آقا جان حلالم کن آقا جانم
-- همه جا کربلا-همه جا نی نوا یبن زهرا منم حر شرمنده ات آمدم آمدم تا شوم بنده ات یا حسین یا حسین
ذکر یا فاطمه گشته ورد لبم گر قبولم کنی بنده ی فاطمه ام یا حسین یا حسین
(حسین سرباز..) حرّم و شرمندهام از گناهم ای پسر فاطمه كن نگاهم به جان خواهرت بده پناهم ای گل فاطمه/ اي پناه همه كسی بغير از تو ندارم به لطف تو اميدوارم
اگرچه من راه تو را بستهام دل عزيزان تو بشكستهام كنون سر راه تو بنشستهام ای عزيز بتول/ توبهام كن قبول حسين سفينةالنجات است حسين رفيعالدرجات است
در عوض دو دستم ای اهل نار بال به من عطا کند کردگار در طیران شوم به روز شمار امیرم حسین است شه عالمین است چشم من آماده تیر است دو دست من به تن اسیر است -- ریان ابن شبیب؛ جدمونو غریب، گیر آوردن ریان ابن شبیب… آبو واسه حبیب، دیر آوردن تو شیبِ گودال؛ سرازیز شد حسین، پیر شد ته گودال، زمین گیر شد حسین پیر شد…
ریان ابن شبیب… ذکر امن یجیب می گفت زینب ریان ابن شبیب… رفتش شیب الخضیب؛ زیرِ مرکب بلا سرِ زینب آوردن سروُ بردن… بچه یتیما؛ کتک خوردن سروُ بردن…
ریان ابن شبیب… میومد بوی سیب، از تو گودال به عمه زینب جسارت شد؛ جنایت شد… چادرا وقتی که غارت شد جنایت شد قسمتِ زن ها؛ اسارت شد جنایت شد -- من به سوی خم سبو آورده ام اشک جای آبرو آورده ام ای گل بی خارو من خار توام حررم اما تا گرفتار توام -- جرم را بخشیده میگیرد حسین دیده را نادیده می گیرد حسین
+ نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۵/۱۰ساعت توسط الله وردی
|
چو شمع صبح من میسوزم و در حال سوسویم -- -- میگن تو قتلگاه -آبو صدا زدی میگن یه نصف روز- تو دستو پا زدی ای سر سرتو کی بریده بابا معلومه خیلی طول کشیده بابا
پاشو ز جا ببین امیر لشگرم نامحرما همه رفتن سوی حرم پاشو ببین صید به خون غلطیده پاشو ببین که زینبم ترسیده
اگه که پا نشی ای یل بو تراب زینبو میبرن به مجلس شراب دارن به ناموس علی میخندن پاشو دارن دو دستمو میبندم ای وای
ای لاله ام پاشو سه سالرو ببین پاشو رقیه ام افتاده رو زمین حرمله جونشو به لب آورده از بس که با موهاش بلندش کرده
-- (دلم زار زینب...محمود کریمی) من –دختري- دردانه ام - ازچه اسير لانه ام
خوش آمدي اي مهجبين- دستان لرزانم ببين بابا در آغوشم بگیر-سر از سر دوشم بگیر خون لخته از گوشم بگیر-بابا حسین بابا حسین
ماندم عقب از قافله-پایم شده پر آبله از حرمله دارم گله-بابا حسین بابا حسین هر جا که رفتي اي پدر - من را به همراهت ببر هستم يتيمي در به در- بابا حسین بابا حسین -- ببینید ببینید گلم... زاشك من و طفلان
شبم را سحر آمد
-- آرامش قلبم و دنیای من اومده عالم رو خبر کنید بابای من اومده
سر بریده تُو به روی دامن می زارم من غیرِ تو کسی رو توی دنیا ندارم هنوز مث قدیم دوسم داری دوسِت دارم
می دونستی باباجون بی تو رقیه ت میمیره می دونستی که بهونه می گیره می دونستی به غم تو اسیره حسین وااای
با رفتن تو بابا -حالم بدِ بد شده سهم تنِ کوچیکم -سیلی و لگد شده
از وقتی که دیدم- سر تو رُو رو نیزه ها تب کردم از غم و -دلم شکست دیگه بابا بابا منو بِبَر -می خوام- بِرَم پیش خدا
دیگه از موی بلندم باباجون نیست خبری کاش می شد دیگه تو از پیشم نری بخدا بد دردیه بی پدری حسین وااای
یک شب تو بیابونا از ناقه ها افتادم اون شب تو بیابونا صدها دفه جون دادم
از اون موقع تا حالا کمرم درد می کنه داد کشیدن سَرَم خیلی سرم درد می کنه شبیهِ عمه جون بال و پرم درد می کنه
خیلی آدمِ بَدیه بابایی این زجرِ لعین جای سیلی و لگدهاشُ و ببین منو از مو می کِشید روی زمین
حسین وااای
-- ای پاره های جگرم لاله افشانم خوش آمدی خوش آمدی تازه مهمانم واویلا واویلا من مثل زهرا خورده ام از عدو سیلی توگشته یاغوت لبت از چه رو نیلی واویلا واویلا واویلتا این شامیان بسکه نامردن به جای گل سر پدر بر من آوردن واویلا واویلا قرآن بخوان قرآن بخوان بهر محبوبت اینجا دگر نمیزنن دشمنان چوبت واویلا واویلا گریه برای دخترت بین ره کردی من اوفتادم از شتر تو نگه کردی واویلا واویلا -- (حسین سرباز...) گفتا رقيه با دو چشم گريان خوش آمدی بابا به كنج ويران رأس تو را گيرم بروی دامان پايم از آبله/ دستم از سلسله سهسالهام اما شدم پير در كنج ويرانم زمينگير
پدر دلم از تو نمايد گله بسكه دويدم عقب قافله پاي من از ره شده پر آبله پيكرم لاله گون پاي من غرق خون سر تو را به بر بگيرم آن قدر زنم بوسه بميرم
آن شب اگر مادر کنارم نبود رقیه از ترس عدو مرده بود در دل شب یاور من گشته بود صدا زد مادرم نترسی دخترم من مادرت فاطمه هستم در این بیابان با تو هستم
--
با-با -ای لعنت به شامیا با-با- صد رحمت به کربلا با-با- وای از نامسلمونا بابا- بابا
بین انظار- نرفته بودم انقد آزار- ندیده بودم من تا حالا- به عمرم بابا کوچه بازار -ندیده بودم
کوچه های یهو...د -عمومون نبود بین آتیش و دو....د- عمومون نبود صورتا شد کبو....د -عمومون نبود
بابا -از چشم ترم بگم بابا-از درد سرم بگم بابا- از حال حرم بگم بابا- بابا
دیگه طاقت- ندارم بابا خواب راحت- ندارم بابا من به جایی- جز آغوش تو اصلا عادت- ندارم بابا
خولی و شمر و ز.....جر-باهم یار شدن سخته دست اینا........-گرفتار شدن همه از دختر......ت-طلبکار شدن بابا- این غصه به سر رسید بابا-بعد مجلس یزید بابا-شد موهام همه سفید بابا- بابا
خیزرانو- تا بالا میبرد عمه رو هی- صدا میکردم زیر لب تا -میخوندی قرآن واسه لبهات -دعا میکردم
به لبات چوب میز...د- سربی بدن چقدر داد زد.....م- بابامو نزن ولی افتاد زمین....- بابا حرف من
نیزه می رفت و بر می گشت چشماش باز و بسته می شد هر کس توی مقتل اومد آنقدر می زد خسته می شد
زود راحتش کنید رو تنش پا نذارید کمتر اذْیتش کنید پیراهنش رو نه می دونید کیه می خواین هتک حرمتش کنید آی نامسلمونا باید اول بُکُشید بعداً غارتش کنید -- لبهاش مثل چوب خشکه تشنه ست دائم میره از حال خواهر روی تل ایستاده مادر میره توی گودال
آتیش به ما نزن اینقَدَر پنجه روی خاک کربلا نزن رو سینه اومدن زیر دست و پاهاشون انقد دست و پا نزن دق می کنم حسین دست و پا هم می زنی زهرا رو صدا نزن -- زخمِ خنجری که کهنه ست دردش پیش نیزه هیچه دستی بالا پائین میره ناله ش تو صحرا می پیچه
خنجر نمی بُره هیچ کسی قربونی رو تشنه سر نمی بُره
هی ضربه می زنه هیچ کسی اینجوری سر از پیکر نمی بُره
انصاف تون کجاست هیشکی انگشتو واسه انگشتر نمی بُره -- عریان روی خاک افتادی زهرا چادر روت می ندازه مرهم رو زخمات می ذارن اما با نعلای تازه
ای شاه کم سپاه پناه عالمیان زینب مونده بی پناه
از روی نی ببین که دارن حرومیا میرن سمت خیمه گاه
گوشواره می کِشن به کجا فرار کنن دختر های بی گناه
+ نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۵/۰۹ساعت توسط الله وردی
|
|
درباره وبلاگ  خادم الحسین(ع)
غلام ابن غلام جواد الله وردی ضمن عرض تشکر ازتمامی شعرا ودوستان عزیزم به عرض تمامی خوانندگان عزیز میرسانم که این اشعار سروده بنده ی نیست بلکه فقط حقیر این اشعار را از لسان بزرگانی چون حاج قاسم قنات آبادی و دیگر دوستان شنیده ام و در این سالها در مجالس مختلف اجرا نموده ام که جهت استفاده دیگر مادحین عزیز دراین وبلاگ قرار داده ام تا همگان بتوانند استفاده کنند. باتوجه به آنکه نام تمامی شعرای محترم را نمیدانم فلذا از درج نام شاعر بطور کل صرف نظر کردم . البته اشعاری که در انتها شاعر محترم،تخلص خودرا ذکرکردند بنده نیز این نام زیبا را متمایز نموده ام تا مشخص شود این اثر از کدام شاعر گرانقدر به جا مانده است . هزینه استفاده از مطالب وبلاگ 1 حمد و 7 قل هو الله برای تعجیل در فرج آقا امام زمان(عج) شماره تماس بنده 09366225841
|
