مه منوّر شعبان مه رسول خداست 
مه مبارک میلاد سیدالشهداست 
به رهروان هدایت ز حق رسیده خبر 
که روی دست محمد عیان چراغ هداست 
تمام دین به روی دست‌های ختم رسل 
و یا کتاب خدا روی سینة زهراست 
به عدل و عزت و آزادی و کمال و شرف 
خلایقند همه تشنه، فیض او دریاست 
ملک به حسن تماشائیش، شده مبهوت 
که این امام حسین است یا رسول خداست 
نسیم خلد برین می وزد ز اطرافش 
که بوی عطر خدا در مشام باد صباست 
اگر تمام ملائک ز گاهوارة او 
پر دوباره چو فطرس طلب کنند رواست 
نبی به طلعت زیباش خنده کرد و گریست 
خدا به یمن قدومش بهشت را آراست 
ز گاهواره به گودال خون نگاهی کرد 
به خویش گفت که میلاد ما شهادت ماست 
تمام خلقت یک لحظه بی حسین مباد 
که بی حسین زمین بی‌کس و زمان تنهاست 
به حلق تشنه و لب‌های خشک او سوگند 
که خون او به گلستان وحی، آب بقاست 
گرفت جام بلا را ز دست حضرت دوست 
از آن تمام بلاها به چشم او زیباست 
مگو چرا ز همه هست خود گذشت حسین 
خدای داد به او هست و هست او را خواست 
اگر ز بار غمش آسمان خمید چه باک 
که گشت قامت اسلام با قیامش راست 
وضو گرفت ز خون، پیش تیر قامت بست 
که تا قیام قیامت از او نماز به پاست 
همیشه حج به وجود حسین می‌بالد 
که کربلاش صفا بود و مروه شام بلاست 
نماز و روزه و حج و جهاد می‌گویند 
حیات ما همه مرهون سیدالشهداست 
به پور هند جگر خواره چون گشاید دست 
کسی که رشد و نموّش به دامن زهراست 
زهی جلال که در روی خون گرفتة او 
به چشم اهل نظر صورت خدا پیداست 
مگر نه خوردن خاک آمده به شرع حرام 
چه حکمتی است، چرا تربت حسین شفاست؟ 
به تحت قبّه او کن بلند دست نیاز 
بگیر حاجت خود را که مستجاب دعاست 
همه به حشر صدا می‌زنند یا زهرا 
ولی ز فاطمه آید ندا، حسین کجاست 
اگر چه سوم شعبان جمال خویش گشود 
بدان ولادت او ظهر روز عاشوراست 
قسم به ذات خداوند قادر بی چون 
که خونبهاش خداوندگار بی همتاست 
تمام اهل قیامت به چشم می‌بینند 
حسین با تن بی سر شفیع روز جزاست 
هنوز نغمة قرآن او بلند ز نی 
هنوز نعرة هیهات او به اوج سماست 
هنوز خنجر قاتل ز خون اوست خجل 
هنوز از عطشش، شعله در دل دریاست 
هنوز نالة هل من معین اوست بلند 
هنوز رأس منیرش به نیزه راه نماست 
هنوز پرچم گلگون او به قلة عرش 
هنوز پیکر صد چاک او به دوش شماست 
حسین رهبر آزادگان به هر عصری 
حسین راه نمای تمام نهضت‌هاست 
حسین مشعل تابندة هدایت خلق 
حسین مصحف نور است و آیت عظماست 
حسین جان دعا، جان ذکر، جان نماز 
حسین روح حرم، روح مروه، روح صفاست 
گواه زندة من، ارجعی الی ربک 
که بر حسین همانا خدا مدیحه سراست 
حسین سورة فجر و حسین آیه نور 
حسین نجم فروزان حسین شمس ضحاست 
حسین زندة حق و حسین کشتة حق 
حسین بر همه باطل ستیزها مولاست 
به وصف او که خدایش ثنا کند میثم 
قصیدة تو بود نارسا اگر چه رساست 

--

غیرتو یاری ندارم ..

حاجت ما باشد امشب باحسين وبا ابوالفضل

هركجا ذكر لب ما، ياحسين و يا ابوالفضل

رسيده    عيد  ما        مَه وخورشيد ما

ابوالفضل و حسين     همه   اُمّيد  ما

 

حسین جانم حسین

👏👏👏

تهنيت يا حضرت زهرا، رسيده نور عينت

چشم توروشن ز ميلاد ابوالفضل وحسينت

نيازم  روي  او     نمازم سـوي او

دراين عالم بود    بهشتم كوي او

حسین جانم حسین

👏👏👏

رونماي ماه وخورشيد آيت الكرسي بخوانيد

امشب از مولا اميـرالمؤمنين عيـدي ستانيد

دوعالم منجلي     به اين ذكرجلي

هزاران تهنيت    به زهـرا و علي

حسین جانم حسین

👏👏👏

يك طرف بردوش زهرا، رونما آن شاه دين شد

يك طرف درغرق شادي، حضرت ام البنين شد

يكي تاج سـراست     اميـرلشكر است

يكي مولاحسين     كه جان حيدر است

حسین جانم حسین

👏👏👏

از جنان هم با صفا تر، باشد ايوان طلايش

انبياء هر شـام جمعه، زائر كرب و بلايش

دلم  بيمـار  او     ذليل و زار او

خدايا كي شوم    شبي زوّار او

حسین جانم حسین

---

اومد_ارباب

شب مستی تموم نوکرا شد

قبله ی ما همه سوی کربلا شد

بانی جشن حسین خود خدا شد

محشری بپاشد

 

کاش میشد که منم ، گوشه ای ازحرم ، تا سحر می‌نشستم

پیمونه پیمونه ، باده سرمیکشم ، امشب و مست مستم

 

مولی الکونین ، ارباب باوفا

پرکن امشب ، دستای این گدا

مجنون میشم ، با اسم کربلا

آقای من جانم حسین حسین

 

👏👏👏

بانگاهت

بال و پرشکسته بال و پر می‌گیره

هر کی بر چشای مست تو اسیره

آخرش مثل وهب برات می‌میره

عشقت بی نظیره

 

نور قلب نبی ، زندگی علی ، هستی مادری تو

سینه چاک حسن ، عشق هر سینه زن، دلبر خواهری تو

 

ما از اول ، سرباز مکتبیم

مثل عباس ، پا بند مذهبیم

تا پای جان ، قربان زینبیم

آقای من جانم حسین حسین

 

حرف آخر

سینه چاکتم به جون هرچی مرده

مادرم زندگیم و وقف تو کرده

هر کسی که دور خواهرت می‌گرده

شیره نبرده

 

هر کی قربونیه ، خواهر تو میشه ، در عمل مرد عشقه

دل‌ها از کربلا ، راهیه جانبه ، قبلگاه دمشقه

 

یعنی میشه حاجت روام کنی

دلداده ی کرببلام کنی

پیش پای زینب فدام کنی

آقای من جانم حسین حسین...

--

دنیا رو بدون خیالش- حتی یه دقیقه نمیخوام

شیرین تر از این مگه داریم- حسینه دنیام

اینو پدرم داده یادم- از وقتی تو روضه شکفتم

هیچ موقع به پای کسی جز- حسین نیفتم

بابام میگفت ای نور عین

هرجا که رفتی زیر دین

فَروا اِلَی الاَمیری حسین

حسین حسین حسین

 

میگفت میون مشکلات

که سختیا مونده برات

تنها سفینه النجات

حسین حسین حسین

 

مگه میشه -حقی که داره- به مارو- ادا کرد

مگه میشه -بی نمک- روضه- دفع بلا کرد

مگه میشه- ماهارو از توی- روضه جدا کرد

حسین  جااان

****

از وقتی کنار حسینم -اوضام همه وِفق مراده

هرچی که میخواستمو بی بی -رقیه داده

گفتم به همه جای دنیا- غیر از بین الحرمین نه

دل میکنم از همه اما -دل از حسین نه

زندگی بی عشقش غمه

دنیا بی روضش ماتمه

هرچی حسین بگم کمه

حسین حسین حسین

 

وقتی که تر میشه چشام

تو سختی ام میشه برام

آب رو آتیشه برام

حسین حسین حسین

 

مگه داریم اربابی بهتر از این برا نوکر

مگه داریم از حال اشک و بکا رو به راه تر

مگه داریم از حرمِ کربلا جایی بهتر

حسین

****

روزام داره میگذره با عشق تو هیئتا گفتم همیشه

عمری رو که میام تو روضش حساب نمیشه

هرکی اگه پای حسین سوخت با اشک مس دلو طلاش کرد

هر موقع که اومده هیئت زهرا دعاش کرد

تا عزم هیئت میکنم

غسل زیارت میکنم

میام و بیعت میکنم

حسین حسین حسین

 

جونمو میدم من براش

آدم شدم تو کربلاش

میزنم از دلم صداش

حسین حسین حسین

مگه آروم میگیره قلبی که وقف عزاشه

مگه آروم میشه دلی که تو روضه نباشه

مگه آروم میمونه اونکه دور از کربلاشه

حسین

--

ای به قربان- سلطان کربلا- که شاه شاهانه
فرمانروای دل--خسرو خوبانه
جان جان جان جانانه

من مسلمان- -دینی که ذکر هر شبش --حسین جانه
ابن الکریم و -قدیم الاحسانه 
جان جان جان جانانه

هم نامش دوای ما -هم خاکش شفای ما
این تنها حسین که-- میمونه برای ما

اون که همیشه با نگاهش
دلای ما رو زیر و رو کرد
بی آبرویی مثل من رو
فقط حسین با آبرو کرد

لا رفیق- الا حسین ...

خیلی آقایی-- بردی دل یه دنیا رو به تنهایی
کارم کشیده از جنون- به رسوایی
شور شور شور شور سینه زن هایی

خیلی آقایی- تنها نه فکر نوکرات تو دنیای
پشت در بهشت- منتظر مایی
شور شور شور شور سینه زن هایی

از خاک غم توام- اصلاً آدم توام
دنیا نه قیامتم -زیر پرچم توام

رومو زمین نزن دوباره
لطف تو بیشتر- از اینها
از حالا تا وقتی که زنده ام
جا نمونم تو اربعینا

لا رفیق الا حسین

شاه ابالفضله
مقصد اگر حسینه-- راه ابالفضله
خورشید اگر حسینه- ماه ابالفضله
نور نور نور نور راه ابالفضله

شاه ابالفضله
فرماندهی این سپاه ابالفضله
تکیه کنید تکیه گاه ابالفضله
نور نور نور نور راه ابالفضله

شیر ابالفضله
شاگرد اول امیر ابالفضله
فرمانروا حسین وزیر ابالفضله
ماه ماه ماه بی نظیر ابالفضله

شیر ابالفضله
جنگاوران میگن دلیر ابالفضله
دنیا حقیر و کبیر ابالفضله

ماه ماه ماه بی نظیر ابالفضله

لرزه تو تن همه
افتاد با واهمه
گفتند که فرار کنید
اومد شاه علقمه

لا قمر الا  العباس ...

--

این دل تنگم عقده ها دارد

گوئیا میل کربلا دارد

قلب سوزانم ، ناله ها دارد

چشم گریانم اشکها دارد

این دلم یارب کربلا خواهد

چون حسین (ع ) نام دلربا دارد

قلب من سوزد بر شهیدى که

فاطمه بهر او عزا دارد

مى رود بوسد، آن مزارى که

تربت پاک جان فزا دارد

تربت پاک شاه مظلومان

بهر بیماران ، بس شفا دارد

پر زند این دل در هواى او

که شهیدان باوفا دارد

بر ابوالفضلش دیده مى گرید

که دو دست از تن او جدا دارد

مى رود بیند قاسم نا شاد

دستها را از خون حنا دارد

بر على اصغر، این دلم سوزد

کز دم پیکان ، ناله ها دارد

میرود بیند تا على اکبر

پیکرى پر خون ، از جفا دارد

 

+ نوشته شده در  ۱۴۰۰/۱۲/۱۵ساعت   توسط الله وردی  |