برا یه بارم که شده به خواب من بیا

عشق همیشگیم رفیق بی ریا

هرچی که تو بگی قبول فقط یه خواهشی

قول بده که منو دور نندازیا

.

به جون مادرم جایی رو ندارم برم

به درد تو نخوردم هیچ وقت می دونم خودم

نون حلال پدرم بود که نوکر شدم

.

هر بار من تو رو گم کردم

صبوری کردی تا من برگردم

.

عمر من با تو طی میشه

می خوام آدم شم بگو کی میشه

اربابم حسین اربابم حسین

 

.

حافظه ی من پره از محبتای تو

حتی یه بار نشد بهم بگی برو

چه خاکی تو سرم می شد اگه نداشتمت

از مادرم دارم نوکری تو رو

.

تو که تموم زندگیمی بغل کن منو

رفیق صمیمی قدیمی بغل کن منو

من که می دونم تو کریمی بغل کن منو

.

می خونم با گریه زاری

یقین دارم که منو دوست داری

.

عشق یعنی به تو دل دادن

یعنی وقت مرگ رو پات افتادن

اربابم حسین اربابم حسین

 

 

 

 

 

 

--

حدیث عشق تو دیوانه کرده عالم را
به خون نشانده دل دودمان آدم را
غم تو موهبت کبریاست در دل من
نمی دهم به سرور بهشت این غم را
غبار ماتم تو آبرو به من بخشید
به عالمی ندهم این غبار ماتم را
زمان به یاد عزایت محرم است حسین
اگرچه شور دگر داده ای محرم را
اگر بناست دمی بی تو بگذرد عمرم
هزار بار بمیرم نبینم آن دم را
گدای دولت عشقم که فرق بسیار است
گدای دولت عشق و گدای درهم را
به نیم قطره ی اشک محبتت ندهم
اگر دهند به دستم تمام عالم را
محبت تو بود رشته ی نجات مرا
رها نمیکنم این ریسمان محکم را
به عاشقان تو نازم که بهر جانبازی
گزیده اند همیشه خط مقدم را
گناهکارم و یک عمر چشم گریانم
به زخمهای تو تقدیم کرده مرهم را
به یمن گریه برای تو روز محشر هم
خموش می کنم از اشک خود جهنم را
سخن زسوز دلت با که می توان گفتن
که سوختی دل بیگانگانه را و مَحرم را
نشست تخت سلیمان به خون چو یاد آورد
حدیث قتلگه و ساربان و خاتم را
سپهر از چه نشد پاره پاره آن ساعت
که نقش خاک زمین دید عرش اعظم را
روا نبود که امت به سر بریدن تو
دهند اجر رسالت رسول خاتم را
بنات فاطمه را بانگ العطش بر چرخ
به جای آب بجوشد زسینه خون یم را
لب از ثنات نگیرد دمی، اگر ببُرند
هزار مرتبه دست و زبان میثم را

--

آفرینش ز غبار قدم توست حسین
آسمان سایه نشین عَلم توست حسین
کعبه و سعی و صفا، حِلّ و حرم، رکن و قیام
صفحه ای از حَرَم محترم توست حسین
هر کجا عشق و کمال و عظمت دایره بست
نقطه دایره، نوک قلم توست حسین
نعمتی را که خداوند از آن می پرسد
دوستی تو و یک از نعم توست حسین
ذکر نام تو کنم در همه جا چون گویند
هر کجا نام تو آید حرم توست حسین

اشک روز و شب ما وقف تو ای کشته عشق
گریه گر هست سزاوار غم توست حسین
در میان حرم جمله امامان هدی
پرچم سرخ نشان حرم توست حسین
من نگریم به عزایت که بهشتم بدهند
ور بهشتم بدهند از کرم توست حسین
گر خدا بگذرد از جرم دو عالم به جزا
یک جزای کمِ اصحاب کم توست حسین
جگرم پاره شد از داغ جگر گوشه تو
آن که افروخته سرو اِرم توست حسین
کمرت بعد ابوالفضل دگر راست نشد
شاهدم اشک تو و قدّ خم توست حسین
در ره عشق زدی گام و در این راه خطیر
طفل شش ماهه تو هم قدم توست حسین
بر سرافرازی اسلام و براندازی کفر
قهرمان خواهر تو، هم قسم توست حسین
آیه کهف که خواندی خبر پیروزی است
سر بر نیزه بلندت عَلم توست حسین

--

سیدی ماکو مثل الغریب

آی هلال زود باش آب ببر براش

کشته زینب رو ضرب دستو پاش

زخمیه تشنس آب ببر براش

دل سنگ آب شد از گریه تو گریه مکن
عمه بی تاب شد از گریه تو گریه مکن

--

حسین جان چقدر خوبه بازم دیدم مجلسای عزاتو

همه آرزومه که یک شب بدم جون برا تو آقا جان

حسین جان الهی که قربونی پایین پات شم آقا

فدای تو و تک تک سینه زن هات شم آقا آقا جان

دوباره خریدی ما ها رو ممنونم

بها دادی این بی بها رو ممنونم

سر سفره پادشاهی با رعفت

کنارت نشوندی گدا رو ممنونم

حسین جان

****

حسین جان دل بی قرارم اسیر توئه خیلی وقته

تازه فهمیدم دوری از روضه هات خیلی سخته آقا جان

حسین یه غم سنگینی میکنه از حالا توی سینم

از الآن فقط زار و دلواپس اربعینم آقا جان

منو کشته دوری از تو آقا جان

نداره به واللهِ عشق تو پایان

تا اسم تو رو روی لبهام میارم

با گریه میگه مادرت زهرا ای جان

حسین جان

****

حسین جان به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم

شبی که میرفتم واست کاسه آب گذاشتم واویلا

حسین جان تو بودی و گودال و ریگ و تنت زیر نیزه

خداحافظی کردی با زینبت زیر نیزه واویلا

صدا میزدم مادرت رو یا مظلوم

نشون میدادم حنجرت رو یا مظلوم

صدا میزدم مادرت رو ای بی کس

به دامن بگیره سرت رو یا مظلوم

****

حسین جان سپردم به خاک تا بپوشنه داداش تنت رو

بمیرم که بردن جلو چشم من پیرهنت رو واویلا

تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت

الهی میمردم نمیدیدم اینقدر جسارت واویلا

به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم

نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم

ندید چشای ترم رو با غیرت

شلوغی دور و برم رو یا مظلوم

--

بمیرم گلوی بریدت همیشه به یادم میمیونه

روی چادر سوخته من هنوز رد خونه واویلا

بمیرم که تو نیزه خوردی و اون نیزه معلومه داغ بود

خدا میدونه واسمون بدترین اتفاق بود واویلا

سر تو که رو نیزه ها رفت یا مظلوم

همش چادرم زیر پا رفت یا مظلوم

جلو چشم نا محرمان افتادم

پناه غریبیم کجا رفت یا مظلوم

حسین جان

--

باشد به کوچه ها صحبت علقمه

از علقمه برات هرچی بگم کمه

اگه بیای تو با امیر لشگر

امیر لشگر میشه قد اصغر

 

پاشو ز جا ببین امیر لشگرم

نامحرما همه رفتن سوی حرم

پاشو ببین صید به خون غلتیده

پاشو ببین که دخترم ترسیده

 

اگه که پا نشی ای یل بو تراب

زینبو می برن به مجلس شراب

دارن به ناموس علی میخندن

پاشو دارن دو دستمو میبندن

 

ای لاله ام پاشو سه سالرو ببین

پاشو رقیه ام افتاده رو زمین

حرمله جونشو به لب آورده

از بس که با موهاش بلندش کرده

 

+ نوشته شده در  ۱۴۰۰/۰۵/۱۸ساعت   توسط الله وردی  |