عاشقانت می‌فروشند عیش را، غم می‌خرند

دل به پاى روضه می‌ریزند ماتم می‌خرند

باز هم شیر حلال مادران تاثیر کرد

بچه‌ها دارند از بازار پرچم می‌خرند

مثل خار و خس در این سیل به راه افتاده‌ایم

باز درهم آمدیم و باز درهم می‌خرند

ماه‌ها در یک طرف ماه محرم یک طرف

بیشتر از ماه‌ها ماه محرم می‌خرند

اشک ما اینجا فقط این قدر قیمت یافته

ورنه جاى دیگرى عرضه کنى کم می‌خرند

تا تو را داریم ما،  داراترین عالمیم

بچه‌هاى ما در این خانه حاتم می‌خرند

این طرف گریان شدیم و آن طرف آباد شد

اشک کالایى‌ست که در هر دو عالم می‌خرند

گریه بر مظلوم حرف حضرت حق بوده است

در حسینیه مرا، حتى نخواهم، می‌خرند

مطمئنا روضه‌اى یا گریه‌اى در کار هست

هر کجا عصیانى از فرزند آدم می‌خرند

عده‌اى دم می‌دهند و عده‌اى دم می‌زنند

پنج تن هم این وسط دارند از دم می‌خرند

گریه‌کن زهراست، ما تنها سیاهى لشگریم

باز با این حال شکل گریه را هم می‌خرند

اولین گریه من مسلم رسول اله بود

گر بر دندان مسلم را مسللم میخرند

--

نگم برات چه خبره-تو کوفه لحظه لحظه

یه حرفایی رو شنیدم -دلم داره میلرزه

به هم میگن گوشواره وکنیز چقد می ارزه

سفیر تو نداره یک همدرد

قسم به خاک مادرت برگرد

دلشوره های قلبمو کم کن

معجر دختراترو محکم کن

کوفه میا حسین حسین جان

 

نگم برات چه میگذره-میون کوچه بازار

بازار تیرو نیزه ها-خیلی شلوغه انگار

چه نقشه هایی که دارن-اینجا واسه علمدار

من التماست میکنم اینبار

یه بوریا برا خودت بردار

دل نگرانیهامو کمتر کن

فکری به حال علی اصغر کن

 

بچم اگه یتیم بشه فدا سر رقیه

الهی که دستی نره به معجر رقیه

عالمو گریون میکنه چشم تر رقیه

بعد تو ای آقای مظلومم

دلواپس اون طفل معصومم

عالم فدای گریه هاش آقا

دوری تو مرگ براش آقا

سفارشای آخرو میگم برات علمدار

قرار دورت بکنن چهار هزار کمون دار

بخواطر دل رباب مشک اضافه بردار

سرلشگر رشید آقایی

بعد از خدا امید آقایی

لب تشنه ی لبت میشه دریا

کم نشه سایه ی تو انشالله

کوفه میا حسین حسین جانم

--

میان كوچه ها مرد غریبی

به لب دارد نوای یا حبیبی

به لب ذكر و به دیده اشك دارد

به دیوار غریبی سر گذارد

دلش پر از هیاهوی غریبی

غمش كرده سیه روی غریبی

تك و تنها میان شهر كوفه

زده غربت به قلب او شكوفه

بگوید با دل پر خون و پر درد

حسین فاطمه برگرد برگرد

در این كوفه نشانی از وفا نیست

كسی اینجا طرفدار شما نیست

كسی اینجا سراغت را نگیرد

مگر مسلم برای تو بمیرد

میان كوچه ها تنهای تنها

پریشانم برایت یابن زهرا

میا كوفه كه اینجا شهر كینه است

تمام كوچه هایش چون مدینه است

میان خانه ها راهم ندادند

جواب ناله و آهم ندادند

همه مهمان نوازی شان به سنگ است

تمام كوچه هایش تار و تنگ است

میا كوفه كه پر از خصم باشد

در اینجا سر بریدن رسم باشد

میا كوفه كه شهری بی فروغ است

دكان نیزه سازی شان شلوغ است

سفیرت را نمی خواهند برگرد

مرا بنگر اسیر بند برگرد

لبم خونی و دندانم شكسته

دو دستم را عدو در كوچه بسته

شده پاره ز نیزه جامۀ من

ز سر برداشتند عمامۀ من

در اینجا هیچكس حامی ما نیست

كسی با تو در اینجا هم نوا نیست

ولی با اینهمه تنهائی و غم

نیاوردم به ابرو لحظه ای خم

روم بر پای دار خویش سرمست

اگر خشنود می گردی تو عشق است

پریشانم پریشان و پشیمان

چرا گفتم بیا كوفه حسین جان

 

 

--

چیکار کنم ، میون کوفه خیلى تنها شدم

چیکار کنم ، اسیر دست این نامردا شدم

چیکار کنم ، آخه شرمنده از تو آقا شدم

سوختم و ساختم ، با غم دلدار-

سر میزارم بر ، گوشه ی دیوار

خسته و بى یار ، خسته و بى یار

به حق خاک چادر مادرت ، کوفه نیا*

خیلی قشنگه چشمای اصغرت ،کوفه نیا

تو را قسم به غیرت علمدار ، کوفه نیا

خواهرت و نکش میون بازارا ، کوفه نیا

کوفه میا ، میگم من دلخون

کوفه میا ، میشى سر گردون

کوفه میا ، میگم بى سامون

واى حسین ، میا به کوفه

 

اگه میاى ، یه فکرى کن براى قحطى اب

اگه میاى ، یه فکرى کن براى طفل رباب

اگه میاى ، یه فکرى کن براى بزم شراب

بى کفن موندم ، تو کفن بر دار-

تا نشى عریان ، پیروهن بر دار

پیروهن بردار ، تو کفن بر دار

با لب تشنه سرم و بریدن ، کوفه میا*

پیکرم و روى زمین کشیدن ، کوفه میا

تمام موهات و به هم می‌ریزن ، کوفه میا

بد رو سر اهل حرم می‌ریزن ، کوفه میا

کوفه میا ، جوونه اکبر

کوفه میا ، میشى بى یاور

کوفه ، میا عزیز خواهر

واى حسین ، میا به کوفه

--

عالم محرم است سلام علی الحسین
این ذکر عالم است سلام علی الحسین

این جمله واجب است بگوییم و بشنویم
هرجا که پرچم است سلام علی الحسین

بعد از خدا و قبله سؤال درون قبر
تنها همین دم است سلام علی الحسین

هر ثانیه اگرچه بگوییم این سلام
نه بازهم کم است سلام علی الحسین

هم ذکر فاطمه‌ست سلام علی الغریب
هم ذکر خاتم است سلام علی الحسین

بر زخم های پیکر آقای تشنگان
این ذکر مرهم است سلام علی الحسین

هر کس ز بهترین دم عالم سوال کرد
گویید این دم است سلام علی الحسین

واجب شده است در همه جا شعر محتشم
باز این چه ماتم است سلام علی الحسین

هرکس‌شده‌ست‌محرم‌حق‌هرکسی‌که‌هست
مدیون این دم است سلام علی الحسین

وقتی خدا نوشته به عرشش غم تو بس
این اسم اعظم است سلام علی الحسین

همه جا کربلا همه جا نینوا

من ابالفضلیم به امید خدا

حس نوکریم اینه خادم ابالفضلم

خادمی به جای خود آدم ابالفضلم

مثل روز روشن من خوبیاش و میبینم

هر گره که وا میشه رد پاش و میبینم

خواستنش عجینه با پوست و استخون من

واسه شکر این نعمت قاصر زبون من

 

مومنم به اغوش من به عشق تو اینجام

هر کی حاجتی داره من فقط تو رو میخوام

دل محل به هیچ عشقی غیر تو نمیذاره

خوش به حال تنهایی که فقط تو رو داره

خاک پای زوارت سرمه چشم اقا

پام و از دره خونت پس نمیکشم اقا

 

قد کل این عالم سر سپرده داری تو

بین ارمنی ها هم کشته مرده داری تو

دست تو به این عالم راه شر و سد کرده

مرز امپراطوریت کهکشون و رد کرده

با تو عالمی دارم ای جهان من عباس

شان قلب من بالاست قهرمان من عباس

---

میزنم صدا چه لذتی داره
هرکی شد گدا چه عزتی داره
نشد بیام زیارتت آقا
میدونم که این یه حکمتی داره
از بدو تولدم
حتی  زیر لحدم
جای هر سوال فقط
اسم حسینو بلدم
آقامه فقط حسین ۳
از ازل آقا منو بهم ریختی
بس که تو کرم توی کرم ریختی
گفتی ای گدا شفاعتت با من
آب پاکی رو روی سرم ریختی
میدونی که عمریه
آقا دل سپردتم
لب تر کن تو جون بخوا
که کشته مردتم
آقامه فقط حسین
اگه زنده از کربلا برگردم
خدا شاهده که خیلی نامردم
تو دوتا چشام دو تا حرم دارم
بس که عکس گنبدو نگاه کردم
اون که رفته کربلا
میدونه چه حالیه
شبهای جمعه فقط
حرم جای ما خالیه
آقامه فقط حسین

--

+ نوشته شده در  ۱۳۹۶/۰۶/۳۰ساعت   توسط الله وردی  |