من حسنم شمع مزار مادر                         من حسنم وارث درد حیدر

 

غصه ی کوچه هستی ام را ربود               کسی چو من کنار مادر نبود

 

من حسنم شاهد ضرب سیلی                  من حسنم کشته ی روی نیلی

 

چه ضربتی که قلب حیدر شکست          تیر شد وبه پیکر من نشست

 

اشک به چشم طفل من میچکید             ای خدا خون ز کفن میچکد

 

چهره ی عباس شد افوخته                  چون تن وتابوت بهم دوخته 

--- 

ای جان جهانیان فدایت

هستی همه سائل و گدایت

ای تکیه گه گناه کاران

دیوار بقیع با صفایت

گریان نبود به روز محشر

چشمی که بگرید از برایت

هم چشم ملک به بذل دستت

هم روی فلک فرش راهت

تا نامه خویش را بشوییم

شد اشک غم تو آبرویم

+ نوشته شده در  ۱۳۹۵/۰۳/۰۶ساعت   توسط الله وردی  |