|
یک شب ز روی ناقه فتادم بروی خاک از ترس مرده بودم اگر مادرت نبود ناز مرا به ضربت سیلی کشیده اند بابا گمان مبر که نوازش گرت نبود سر امد شام غمهایم مه عیدم کجا بودی شب ارامش من صبح امیدم کجا بودی سفر اینقدر طولانی نگفتی دختری داری نمیدانی چقدر از عمه پرسیدم کجا بودی مغیلان چیست میدانی فقط این را بگو بابا ز پایم دانه دانه خار میچیدم کجا بودی نه لالایی نمی خواهم دگر اما در این مدت که من از درد یک شب هم نخوابیدم کجا بودی نمی خواهد بگویی که کجا رفتی نمی خواهم که از خاکسر گیسویت فهمیدم کجا بودم به زحمت روی پنجه ایستادم در میان بزم خودم با چشم خود دیدم خودم دیدم کجا بودی -- منم آن گنج الهی که به ویرانه نهانم -- دیدن گریۀ او داد زدن هم دارد سَر که باشد بغلش حالِ سخن هم دارد زحمت شانه نکش عمه برایش دیر است گیسوی سوخته کوتاه شدن هم دارد کاش عادت به روی شانه نمی کرد سه سال بندِ زنجیر شدن دردِ بدن هم دارد ناخُنِ پیر زنی بر رُخ او جا انداخت کاش می گفت کسی بچه زدن هم دارد؟ ساربان ضربه ی دستش چقدر سنگین است تازه انگشترِ او سنگِ یمن هم دارد زخمهای سَر و رویِ پدرش را که شمُرد گفت با عمه چرا زخمِ دهن هم دارد؟ حرمله چشم چران است بَدَم می آید مثل زجر است ببین دست بزن هم دارد چادرِ پاره ی او را به روی دست گرفت عمه اش گفت به غَساله: کفن هم دارد -- (من طرفدار تو هستم ) آمدی گوشه ویران حسین یا ابتا شده ویرانه گلستان حسین یا ابتا
ماه خاکستریم از ره دور آمده ای به گمانم که تو از کنج تنور آمده ای شده ای بر همه مهمان حسین یا ابتا شده ویرانه گلستان حسین یا ابتا
جان به قربان تو و چشم ز خون بسته تو من فدای تو و پیشانی بشکسته ی تو ای رخت شمع فروزان حسین یا ابتا رمقی نیست دگر در همه ی اعضایم زان سبب سوی طبق با سر زانو آیم ای رخت شمع فروزان حسین یا ابتا این منو حال پریشان حسین یا ابتا
آمدی تاکه مرا یاری و امداد کنی روی من بینیو از مادر خود یاد کنی کوفه و شام همه گشته ز آهم نیلی میکشیدند همه ناز مرا با سیلی بنشین بر روی دامان حسین یا ابتا این منو دیده ی گریان حسین یا لبتا -- نو گل گلزار سبط پیمبر کنج ویرانسرا گردیده پرپر دخت سه ساله-با آهو ناله یا صاحب الزمان عجل ظهورک منکه فاطمه را نور دو عینم از هجران پدر در شورو شینم دیدار بابا-دارد تماشا یا صاحب الزمان عجل ظهورک بابا افتد اگر چشمم به رویت من بوسه میزنم زیر گلویت قرآن رویت-روی نکویت یا صاحب الزمان عجل ظهورک -- (حسین سرباز...) پدر بیا عقده گلوگیر شد دختر کوچکت زمین گیر شد مگو چرا سه ساله ات پیر شد از زندگانی سیرم امشب کنار تو میمیرم امشب
من به فدای لب عطشان تو بوسه زنم بر لبو دندان تو شنیده ام صدای قرآن تو افتاد اگر چشمم به رویت بوسه زنم زیر گلویت امشب بیا به کنج ویرانه ام تو شمع من هستی و پروانه ام پر شده از پدر چو پیمانه ام من که سه ساله ی تو هستم حسین من دل به تو بستم -- امشب خرابه از رخ تو مثل گلشن شد ویرانه روشن شد ویرانه روشن شد ای جان و جانانه ویرانه روشن شد پنهان کجا کرده ویرانه روشن شد از بس وفادارست ویرانه روشن شد با او گل آسوده ویرانه روشن شد --- آمدی گوشه ویران چه عجب! -- گیرم که لبت زچوب خستند دندان تو را چرا شکستند خجلت زده از تو و عمویم از آب، دگر سخن نگویم -- القصّه در آن سیاهی شب سر بود و رقیّه بود زینب بر عمّه وفای خود نشان داد لب بر لب شه نهاد و جان داد خاموش چراغ انجمن شد پیراهن کهنه اش کفن شد -- روضه حضرت رقیه حضرت سکینه زیاد بی تابی میکرد گفت اخه وقتی مارو وارد بزم یزید کردن همه مشغول خوردن طعام بودن رقیه گفت خواهر آیا چیزی برای خوردن داریم -- میچکد خون دل از آه من این طبق شد زیارت گاه من شا م هجرانم سر آمد میهمانم از در آمد عمه جان زینب کجایی ماه من از در درآمد من یتیمم کوفیان بر من جفا کرده ان صورتم را چو زهرا کرده ان ای تمام بودو هستم در غمت از پا نشستم گر پریشان مانده مویم شانه افتاده ز دستم من یتیمم (عباس ) بی تو دیگر پناهی ندارم بی تو دیگر سپاهی ندارم بی تو جان از پیکرم رفت قوت از چشم ترم رفت رفتی و با رفتن تو حرمله سوی حرم رفت - عباس از کف بریز آب روان را عباس بشنو خروش کودکان را بشنو در خمیه ها آهو فغان را عباس از کف بریز آب روان را با خواهر گویمت سر نهان را عباس از کف بریز آب روان را -- آنشب که من از ناقه افتادم و غش کردم آن شب که مرا ظالم اظهار کنیزی کرد من در تشت طلا بودم کی از تو جدا بودم -- سقا افتاده ز پا جان اخا بیا به بالینم خونین شد چشمو دلم منتظرم بیا به بالینم در کنار علقمه ام-مست بوی فاطمه ام نشسته در بر من-به جای مادر من دیدم وجودش را-روی کبودش را بشنو تاکه بگویم چه نشانی دارد رخ نیلی شده و قد کمانی دارد -- سقا افتاده ز پا جان اخا بیا به بالینم خونین شد چشمو دلم منتظرم بیا به بالینم در کنار علقمه ام-مست بوی فاطمه ام نشته در بر من-به جای مادر من -- افتاده دست راست خدایا ز پیكرم --
+ نوشته شده در ۱۳۹۴/۰۸/۲۶ساعت توسط الله وردی
|
|
درباره وبلاگ  خادم الحسین(ع)
غلام ابن غلام جواد الله وردی ضمن عرض تشکر ازتمامی شعرا ودوستان عزیزم به عرض تمامی خوانندگان عزیز میرسانم که این اشعار سروده بنده ی نیست بلکه فقط حقیر این اشعار را از لسان بزرگانی چون حاج قاسم قنات آبادی و دیگر دوستان شنیده ام و در این سالها در مجالس مختلف اجرا نموده ام که جهت استفاده دیگر مادحین عزیز دراین وبلاگ قرار داده ام تا همگان بتوانند استفاده کنند. باتوجه به آنکه نام تمامی شعرای محترم را نمیدانم فلذا از درج نام شاعر بطور کل صرف نظر کردم . البته اشعاری که در انتها شاعر محترم،تخلص خودرا ذکرکردند بنده نیز این نام زیبا را متمایز نموده ام تا مشخص شود این اثر از کدام شاعر گرانقدر به جا مانده است . هزینه استفاده از مطالب وبلاگ 1 حمد و 7 قل هو الله برای تعجیل در فرج آقا امام زمان(عج) شماره تماس بنده 09366225841
|
