---
من باغبان عشقم و ، گل می فروشم آورده ام یک شاخه گل، بر روی دوشم این آخرین یار من است این مهر طومار من است جانم علی جانم علی ای گل به روی باغبان ، یک خنده کردی
با یک نگه کشتی مرا و زنده کردی
این آخرین یار من است این مهر طومار من است جانم علی جانم علی
ای کوفیان آورده ام، شش ماهه مهمان بر روی دست من بود، یک جزء قرآن این آخرین یار من است این مهر طومار من است جانم علی جانم علی
--
ای آخرین یارم علی جان
تنها تورا دارم علی جان
تو غنچه ای دو دست من ساقه ات اصغر
من می زنم بوسه به قنداقه ات اصغر
ای کودک پریشان
دل مرا مسوزان
دو دهان خشکت
کمتر زبان بگردان
ای غنچه ی خشبوی خیمه
چسان روم به سوی خیمه
بر روی دست من بخواب ای پسر من
شاید که بینی خواب آب ای پسر من
ای جان ز من ستانده
از دیده خون فشانده
در هنجر تو جای
یک بوسه هم نمانده
تو طفل دلبند ربابی
از تشنگی در پیچ و تابی
دگرمیان خیمه ها جامو سبو نیست
چشمان خود واکن ببین دیگر عمو نیست
قربان پیکر تو
خنده ی آخر تو
ترسم تورا ببوسم
جدا شود سر تو
 
 
 
 
 
 
 
 
 
--
(مادر بیا تماشا)
شیر زبانم اصغر-شش ماهه کودک من
ای آخرین امیدم – سرباز کوچک من
آمدی تا که پدر حلق تو سیراب کند
عوض آب تورا تیر جفا خواب کند
اصغرم اصغرم – به روی بابا بخند
درب غم درب غم – به روی بابا ببند
رنگ از رخ قشنگت – بابا چرا پریده
آتش زدی به جانم – صید به خون تپیده
مانده گهواره تهی منتظر دیدن تست
چشم گریان پدر مات ز خندیدن توست
اصغرم اصغرم – به روی بابا بخند
درب غم درب غم – به روی بابا ببند
آب روان عدو بست – به سوی خیمه گاهم
لب تشنه میزنی پر – ای طفل بی گناهم
کام خشکیده تو میزند آتش به دلم
کن حلالم پسرم من که ز رویت خجلم
اصغرم اصغرم – به روی بابا بخند
درب غم درب غم – به روی بابا ببند
روح و روان بابا – ای یار خوش لقایم
بگشا دو لعل لب را – خنده بزن برایم
بعد تو مادرت از داغ تو بیچاره شده
به چه جرم و گنهی هنجر تو پاره شده
اصغرم اصغرم – به روی بابا بخند
درب غم درب غم – به روی بابا ببند
--
(همه جا کربلا)
غنچه ی تشنه ام – طفل سر مست من
میزنی دست و پا – از چه بر دست من
در حرم مادرت – میکشد انتظار
لالایی اصغرم
چشم زیبا چرا – بر رخم بسته ای
نور چشمم مگر – از پدر خسته ای
برنگردد عمو- کودک گلعذار
لالایی اصغرم
رفته از یاد تو سوز لب تشنگی
بهر بابای تو – مانده شرمندگی
روی بابا شده – چون خزان در بهار
لالایی اصغرم
هنجر پاره ات – پیش تیر عدو
شد سپر تا دهد – دین حق آبرو
نزد زهرا روی – تا بگیری قرار
لالایی اصغرم
 
 
 
 
 
 
--
برای تو بسه یه قطره آب
نده با گریه هات منو عذاب
توی خیمه هامون دیگه قحطه آبه
روی صورت تو اشکای ربابه
کاشکی یه کم بارون بباره علی علی علی
رفته عمو که آب بیاره علی علی علی
وا وا وا وا وا واوا
چشاتو روی من علی نبند
به جای گریه هات یه بار بخند
تشنگی بمیرم از لبات می باره
مادرت عزیزم دیگه شیر نداره
کوفی چرا حیا نداره خدا خدا خدا
شیش ماهه که گناه نداره خدا خدا خدا
واواواواواواواواوا
خدا میدونه که جوون منی
داری رو دست من جوون می کنی
لالایی می خونم با دلی که زاره
طاقت سه شعبه حنجرت نداره
پیش چشای مادر تو علی علی علی
میره رو نیزه ها سر تو علی علی علی
واواواواواواواواواوا
--
ای یاس من
بخواب نداری رنگ و بو
ز غصه هات نفس نمونده درگلو
چشات میگرده هر طرف چرا علی
گمون کنم میگردی دنبال عمو
خزون غم ، گل امید شده
تو علقمه عموت شهید شده
ببین موی سه ساله خواهرت از غمت سفید شده
لالایی علی اصغرم
می فهمم از نوای خس خس صدات
که میسوزه عزیز من ز سر تا پات
زتشنگی تموم قلبته کباب
الهی که بمیره مادر برات
میون غم تا سر نهادی تو
به هم زدن بهار شادیتو
دلم میخواست ببینم عاقبت
لحظه ی دومادیتو
لالایی علی اصغرم
 
 
 
 
 
 
 
 
 
--
طفل سرمست منی
که روی دست منی
خود تو دانی پسرم
همه ی هست منی
تو که با چشم ترت غربت من را دیدی
پس چرا با لب خشکیده به من خندیدی
(لایی لایی پسرم)
من گرفتم به برت
چیده شد بالو پرت
دیده بگشا و ببین
مانده تنها پدرت
ای جگر گوشه ی بابا جگرم سوزاندی
پیش من بس که زبان دور دهان گرداندی
(لایی لایی پسرم)
چشم تو رفته به خواب
منتظر مانده رباب
کن تماشا پدرت
از خجالت شده آب
من که سرتا به قدم سوزمو آهو دردم
با چه رویی پسرم من به حرم برگردم
(لایی لایی پسرم)
--
چرا گل سرخم – همرنگ مهتابی
گرسنه ی شیرو – هم تشنهی آبی
هم از داغ توکبابم – هم شرمنده ی  ربابم
داد از غریبی - داد از غریبی – لای لای علی اصغر
وا می کنی چشمو – دوباره می بندی
من از تو شرمنده – اما تو می خندی
سوزاندی علی دلم را – می خندی چرا به بابا
داد از غریبی - داد از غریبی – لای لای علی اصغر
---
(سیب سرخی)
قبله ام روی تو و خانه ی تو جای من است
یا حسین ورد زبان من و لبهای من است
مُرده آرند به هر محفل تو زنده شود
مجلس روضه ی تو وادی سینای من است
رَدَم از خویش نکردی و پناهم دادی
این همه لطف ، برازنده ی آقای من است
کودکی بیش نبودم به تو وابسته شدم
جزو عشاق حسابم نکنی وای من است
همه ی دلخوشی من به تو و خواهر توست
گریه کردن به شما لذت دنیای من است
به تو بد کرده ام و باز امیدم این است
که حسین بن علی شافع فردای من است
هر زمانی که سه بار عرض سلامت گویم
بار سوم نشده اشک به سیمای من است
مادرت خواست که غیر از تو به کس رو نزنم
این هم از مرحمت مادر مولای من است
--
 
-دسته-
زمین همره شما گرفته غم عزا
قسم بر مادرت زهرا یا اباصالح بیا
به دل -حسرت نگاه تو، جهان -غصه دار آه تو
دل -عبد رو سیاه تو، به راهه تو
به دیده ی ترت، به جان مادرت
قدم را رنجه کن، به چشم این نوکرت
آقام غریب آقام آقام
-دسته-
صدا صدای تازیونه ، روضه ی طفلی نیمه جونه
من برا چی روضه بخونم ، یه دختری روضه می خونه
نزن- آخه گناه نداره ، نزن دیگه صدا نداره
بسه نزن ای نا مسلمون ، ببین میگه بابا نداره
واااای حسین ، وااااای حسین
الهی نوکرش بمیره ، سه ساله اما پیر پیره
یکی نبود تو اون بیابون تا دستای زجر بگیره
نزن رنگی به رو نداره ، نزن آخه عمو نداره
بزن هر چقدر که میتونی ، نکش مویی به سر نداره
واااای حسین ، وااااای حسین
-دسته-
سر رسید امشب -شام غم ها ، شد نوای -من بابا بابا
عمه مهمان دارم ، ماه تابان دارم
بوسه گیرم از او ، تا به تن جان دارم
آمده بابایم ، لاله ی زیبایم ، همدم غم هایم
عمتی یا زینب ، عمتی یا زینب
 
می زنم بوسه -بر روی او ، میکشم شانه -بر موی او
غرق خون سیمایش ، چهره ی زیبایش
زخم چوبی نامرد ، مانده بر لبهایش
راحت از غمهایم ، همره بابایم ، زائر زهرایم
عمتی یا زینب ، عمتی یا زینب
 
 
-دسته-
(کز داغ علی کشته عالم عزلخانه)
ای ماه دل آرایم جانم به فدای تو
برخیزو ببین زینب افتاده به پای تو
همراهم اشک و آهو ناله دارم
عزیز فاطمه دو لاله دارم
(حسین جان حسین جان مظلوم حسین جان)
چشم منو طفلانم شد محو تو ای دلبر
این هردو به قربان شش ماهه علی اصغر
من که در سینه ام نفس ندارم
غیر از دو طفل خود من کس ندارم
(حسین جان حسین جان مظلوم حسین جان
 
 
 
 
 
 
-دسته-
به زمین افتادی پر خون -کاش من جای تو بودم
خودتو تا خیمه برسون -کاش من جای تو بودم
تن پاکت شد برگ خزون -کاش من جای تو بودم
یادآور یاس کبودم -برای من بودی علی
ای کاش من جای تو بودم -تو جای من بودی علی
حال با-با رو ببین -با وفا- پاشو بشین
جون نکن -پیش چشام -پا نکش -روی زمین
 
پر زخمه این پیکر تو -کاش من جای تو بودم
چه کنم با زخم پر تو -کاش من جای تو بودم
چه کنم بابا با سر تو -کاش من جای تو بودم
بابا برا روزای پیری -عصای من بودی علی
ای کاش من جای تو بودم -تو جای من بودی علی
خون تو -رو پیرنم -سر بذار -رو دامنم
یا علی -پاشو ببین -شد سپید- محاسنم
 
بی تو این دنیا شد قفسم -کاش من جای تو بودم
مثل آتیشه هر نفسم -کاش من جای تو بودم
چه جوری تا خیمه برسم- کاش من جای تو بودم
ای که برای درد دلام- دوا ای بودی علی
ای کاش من جای تو بودم -تو جای من بودی علی
بی تو من -چه بی کسم -خسته و -بی هم نفسم
دردمو -به کی بگم -تا حرم - نمی رسم
 
-دسته-
اونطرف یه لشگر
اینطرف یه مادر
اونطرف -صدای خنده و هلهله
اینطرف -صدای گریه ی فاطمه
اون وسط ، صدا به صدا نمیرسه ، مادری ناله میزنه
بنی ، قتلوک عطشانا
 
اونطرف یه دشنه
اینطرف یه تشنه
اونطرف - یه بی حیا -نیزه میزنه
اینطرف - یه خواهری -لطمه میزنه
اون وسط ، صدا به صدا نمیرسه ، خواهری ناله میزنه
او می دوید و من می دویدم ، او از حسین .......
اینطرف یه دختر
اونطرف یه لشگر
اینطرف - یه دختری گوش پاره داشت
اونطرف -یکی تو دستش گوشواره داشت
اون وسط ، صدا به صدا نمیرسه ، دختری ناله میزنه
رقیه توی چنگال دشمنه اباالفضل
هر کسی از راه میرسه
میادو اونو میزنه ابالفضل
 
 
 
 
---دسته-
میدونم نوکری بلد نیستم میدونی انقدا که بد نیستم هرچی باشه گریه کنم هرچی باشه سینه زنم هرجائی که روضه به پاست یه پای ثابتش منم * سفره دار کرمی - سایه ی سرمی *مهربون تر از- مادرمی (( کربلا کربلا-عکس حرم سنگ صبوره )) (( کربلا کربلا-سلامم از راه دوره )) صل الله علیک یا اباعبدالله
بابی انت و امی یا ثارالله
دم مرگم برس به فریادم که جوونیم و من برات دادم کاشکی آقا تابوتمو از دم هیئت ببرن یادم کنن اسم منو گاهی تو روضت ببرن * یا حسین هر نفسه - دوری از تو بسه *دستم به ضریح-کی میرسه (( کربلا کربلا-عکس حرم سنگ صبوره )) (( کربلا کربلا-سلامم از راه دوره ))
صل الله علیک یا اباعبدالله
بابی انت و امی یا ثارالله
قبولم کن منو بخر آقا دم راس الحسین ببر آقا روضه ی گودال و شبی جمعه حرم سینه زنی مادری میگه بمیرم ای پسرم بی کفنی * نوکر فاطمه ام - آقای همه ام *شبهای جمعه- علقمه ام (( کربلا کربلا-عکس حرم سنگ صبوره )) (( کربلا کربلا-سلامم از راه دوره ))
صل الله علیک یا اباعبدالله
بابی انت و امی یا ثارالله
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
-دسته-
ببین که اومد آخرین -یارت
اومد کوچیکترین -سردارت
حالا خودم میشم -علمدارت
غمت نباشه
همین که غربت تو رو -دیدم
مثل داداشم اینجا -جنگیدم
بزار خودم نشونشون -میدم
غمت نباشه
*دلم برا بابام چغدر- تنگه
عمو جون این دیگه چجور -جنگه
تو دست تک تک اینا -سنگه
برات بمیرم
-همین که دستمو برات دادم
پیچید تا توی خیمه فریادم
منو ببخش رو زخمات افتادم
شکسته سینم
غم تو طاقت دلم رو برد
کی این بلارو بر سرت آورد
تموم نیزه ها به سینت خورد
شکسته سینت
*یه تیر رسیده جاش چه میسوزه
منو به سینه ی تو میدوزه
با تو عمو شبم مث روزه
برات بمیرم
-دسته-
ای شه تنها فدای تنهائیت
کام عطشانو شکوه تنهائیت
کجا میکشیم حسین
ببین می کشیم حسین
حسین آقام آقام حسین
-دسته-
جز اشک بر تو سرمایه ندارم
اندر این عالم
مادرت زهرا – کرد انتخابم
هر روزم باشد – ماه محرم
-الا ای کشته که لب تشنه بین
دو نهر آبی
مرا بپذیر – خیمه ی عشقت
جز تو ندارم – شاه و اربابی
-همه گریانن – جز نوکران تو
در روز محشر
ز تو میخواهم – ای شاه بی سر
گردم محشور با – ساقی کوثر
 
 
 
 
 
 
 
-دسته-
--
السلام آقام ای آقام آقام ای آقام
ذکر رو لبامه – نوای قاسم
سینه میزنم باز – برای قاسم
آرزوم اینه تو سینه
ناله ی منو ببینه
رزق ما باشه مدینه
تو- از جنس کربلایی
از خون مجتبایی
تو - کریمی یو با صفایی
السلام آقام ای آقام آقام ای آقام
بر تنش کفن کرد – به جای جوشن
گشته چون حسن اون – به قامتو تن
لاله ای که یادگاره
روی مرکبی سواره
بهر مستی بی قراره
او – سوی خیرالعمل شد
پروازش یک مثل شد
به شیرینی یه یک عسل شد
السلام آقام ای آقام آقام ای آقام
-دسته-
به تنم دیگه جونی ندارم،تو که نمی دونی کجا رفتم
تو رگام دیگه خونی ندارم،تو که نمی دونی کجا رفتم
من و عمه با چشمای خون بار
تو بیابونو کوچه و بازار
منه خسته و معجر پارم،تو که نمی دونی کجا رفتم
می دونی - چه قد-طعنه شنیدم
می دونی - چه قد- خواب تو دیدم
می دونی که بی تو چی کشیدم،تو که نمی دونی کجا رفتم
دلم شده پر از شرر،بابا بیا منو ببر
تب و تاب یه قافله بودم،تو که نمی دونی کجا رفتم
با یه پای پر آبله بودم،تو که نمی دونی کجا رفتم
تو که دردسرام رو ندیدی
تو که هم سفرام رو ندیدی
سفری که با حرمله بودم،تو که نمی دونی کجا رفتم
می دونی -قدم -چرا خمیده
می دونی- چرا -موهام سفیده
می دونی -که دخترت چی دیده،تو که نمی دونی کجا رفتم
دلم گرفته از سفر،بابا بیا منو ببر
مثل برگ های خشک و خزونم،تو که نمی دونی کجا رفتم
واسه عمه چه قدر نگرونم،تو که نمی دونی کجا رفتم
جای سلسله روی گلومه
دلم انقده تنگ عمومه
نمی خوام دیگه زنده بمونم،تو که نمی دونی کجا رفتم
می دونی که تازیونه خوردم
می دونی چه قدر دووم آوردم
می دونی من چند دفعه مردم،تو که نمی دونی کجا رفتم
منو گذاشتی بی خبر-بابا بیا منو ببر Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
+ نوشته شده در  ۱۳۹۲/۰۸/۱۹ساعت   توسط الله وردی  |