|
در دم آخر علی مرتضی گفت و با زینب به صد شورو نوا از یتیمی آنقدر افغان مکن خانه ی صبر مرا ویران مکن گر شدی امروزو ای خونین جگر از جفای ابن ملجم بی پدر گریه را بگذارو ای نور دو عین از برای جسم عریان حسین نیست و در کوفه دگر صوت علی گشته خاموشو مناجات علی شهر کوفه شده یکسر خاموش میرسد زجه ی زینب بر گوش بخدا بر همه کس معلوم است رهبر شیعه علی مظلوم است ماهمه مست ولای تو علی جان عالم به فدای تو علی هرچه باشد حسنم خون علی در رگ توست مهربان باش تو با قاتل من ای پسرم بدنم را به سوی خانه عزیزان نبرید بگزارید غذا بهر یتیمان ببرم مسجد کوفه خدا حافظ تومن رفتیم که در نشنوی آواز دعای سحرم -- سرخ شد صــــــورت زردم اگــر از خون سرم ... بـــاز شــد راه وصـــــــال از طــــــرف دادگرم ! خون دل ها که پس از مرگ پیمبــــــر خوردم ...! ریخت در دامــــــــن محراب عبــــادت ز سرم !!! مسجد کـــــــوفه تو در روز جــزا شاهد باش من که معصـــــــــوم ترم از همه مظلــــومترم !!! مسجد کــــــــوفه خدا یــــــار و نگهدار تو باد ! که دگــــــــر نشنوی آوای دعــــــــای سحرم !!! هرچه باشد حسنم خون علی در رگ توست ...! مهربـــــــان باش تو با قــــــاتل من ای پسرم !!! بدنم را به ســــــوی خــــــــانه عزیـــزان نبرید ...! بگــــذارید غــــــــــذا بهــــــر یتیمــــــــان ببرم !
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۰۵/۱۰ساعت   توسط الله وردی
|
|