--

چشم ما بر کرم و رحمت مهدی باشد

عشق ما آمدن دولت مهدی باشد

جشن میلاد ابوالفضل و حسین و سجاد

عید ما فرج حضرت مهدی باشد

--

جان به عشق تو مبتلاست حسین

دل بیاد تو کربلاست حسین
آفرینش بهای خون تو نیست

ذات حق بر تو خونبهاست حسین
دردمندان هر دو عالم را

گرد زوّار تو دواست حسین
قبر شش گوشه ات زچار طرف

کعبۀ عشق انبیاست حسین
زیر بار غمت نه پشت زمین

کمر آسمان دو تاست حسین
حَرمت رشک کعبه، صَحنَینَت

قبلۀ مروه و صفاست حسین
سرخ از خونت ای خدا را خون

روی زهرا و مصطفاست حسین
به تن پاره پاره ات سوگند

که مزار تو قلب ماست حسین
در صف حشر هر که را نگری

پرسد از دیگری کجاست حسین؟
با کدامین دعا گشایم لب

ذکر تو خوشترین دعاست حسین
پیرو خط آنکسم که مرا

بطریق تو رهنماست حسین
تو خدایی کنی به ملک خدا

بخدا تا خدا خداست حسین
به قیام مقدّست سوگند

از تو اسلام را بقاست حسین

--

بس که دست دلبرم مشکل گشایی می کند
خلق می گویند این سقا خدایی می کند
گر چه از فرط گنه بیگانه گشتم با دلش
اوست دائم با دل من آشنایی می کند
تا بگیرد دست هر کس ناتوان است در جهان
دست هایش از بدن میل جدایی می کند
هر که سوگندش دهد بر مادرش ام البنین
با نگاهی روزی اش را کربلایی می کند
قبله ی اصحاب ممتاز حسین ابروی اوست
بر قلوب عاشقان فرمانروایی می کند
هر که خواهد حاجتی مردانه از باب حسین
این اباالفضل است بر او خوش عطایی می کند
بی نیاز از هر دو عالم می شود بر حق قسم
هر که بر درگاه این آقا گدایی می کند
آن چنان جا در دل زهرای اطهر کرده است
فاطمه در ماتمش صاحب عزایی می کند
چشم او با تیر لب وا کرد و گفت از غصه اش
قطره قطره خون او قصه سرایی می کند
چشم من شرمنده ی لب های خشک اصغر است
مادرش همراه لالایی دعایی می کند
دست دادم، چشم دادم، تا رسانم آب را
لیک این مشک است با من بی وفایی می کند

--

باید باز بزنم - دلو به دریا

باید سر بزارم - به کوه و صحرا

باید هرجوری هست - برم میدنه

بگیرم عیدیمو - از دست زهرا

اومده یارم یارم یار عزیزم

جونمو امشب امشب به پاش میریزم

از در خونش خونش بر نمیخیزم

خونه نگو قبلمه – قبله نگو کعبمه

کعبه نگو ضریح آقاست

امشب دلم پر زده – این درو اون در زده

حرم نگید بهشت دنیاست

ابی عبدالله -حسین ثارالله

 

اومد اربابو شد - جلوه ی سرمد

حسابو کتاب - عشقو بهم زد

توی تقسیم نو- کری یه آقا

کار ما دیونه - از آب دراومد

اینا با دنیا دنیا به زیر پاشه

همه ی عالم عالم مست نگاشه

پایتخت این خلقت کربوبلاشه

عرش خدا کربلاست - خونه ی ما کربلاست

مقصد کل عالمینه

جایی که حق حاضره – خدا خودش زائره

شش گوشه ی ناز حسینه

ابی عبدالله – حسین ثارالله(2)

 

آسمون پیش کربلاش حقیره

به هوای اون هوا دلش میگیره

خود باغ بهشت برا زیارت

هر روز از حق مرخصی میگیره

کربلا خاکش خاکش شفای درده

دل ما اونجاست اونجاست بر نمیگرده

رو دلم حق عکسشرو نقاشی کرده

آقای ما دلبره – از همه بالاتره

دلبرده از تموم عالم

ما خدارو میبینیم – اونوقتی که میشینیم

تو روضه ی ماه محرم

ابی عبدالله – حسین ثارالله(2)

 

همه ی عزت ام البنینه

زبون زد تو سماواتو زمینه

بهترن وقت عمرش وقتیه که

رقیه روی شونه هاش میشینه

اومده ماه ماه خوشگل و زیبا

اومده دریا دریا حضرت سقا

میخونه زینب زینب هزار ماش الله

دل میبره از همه – خاطر خاهش فاطمه

رو دست مرتضی میخنده

همه براش میمیرن – حاجت ارزش میگیرن

همیشه پرچمش بلنده

یا ابو فاضل یا ابوفاضل  یا ابوفاضل یا عباس

 

--

 

 

 

 

 

 

--

هرجا که هیئت توئه سر در میارم

خودمو زیر پای نوکرات میزام

همه اینو خوب میدونن میون هیئت

اسم ابوالفضل که میاد پر درمیارم

 

ستاره ی شبای تار منی

تمامی یه صبرو قرار منی

تو همه ی دارو ندار منی

ابالفضل

 

--

شهرو چراغون کنید آیینه بندون کنید

سبد سبد گل بیارید ستاره بارو ن کنید

که نور چشم عالمین آمده

عباس و سجاد و حسین آمده

 

آسمون آسمون ذره ذره بارون میباره

میریزه میریزه هرچی هرچی ستاره داره

ولی با نور این سه تا مولود حنای آسمون رنگی نداره

 

 

 

+ نوشته شده در  ۱۳۹۲/۰۳/۲۲ساعت   توسط الله وردی  |